verweigeren

Lëtzebuergesch
English
to refuse
Français
refuser à
Deutsch
verweigern
Type
VRB
Synonym
refuséieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verweigert

Prononciation (API)

[fɐvˈɑɪʑəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
verweigern
Français
refuser à (ne pas accorder à)
English
to refuse
Português
recusar a (não permitir a)
Nederlands
weigeren; ontzeggen

Synonymes

refuséieren

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • verweiger
  • verweigeren
  • verweigers
  • verweigert
  • verweigertem
  • verweigerten
  • verweigerter

Exemples d’utilisation

  1. mir halen net vill vun hirer Decisioun, mee mir verweigeren hinnen eis Hëllef net

    Sens: refuser à

  2. d'Oppositioun huet hir Zoustëmmung verweigert

    Sens: refuser à

Conjugaison

Infinitif
verweigeren
Participe passé
verweigert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
verweigeren
du
verweigers
hien / hatt / si
verweigert
mir
verweigeren
dir
verweigert
si
verweigeren
Indicatif · Passé composé
ech
hu verweigert
du
hues verweigert
hien / hatt / si
huet verweigert
mir
hu verweigert
dir
hutt verweigert
si
hu verweigert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat verweigert
du
has verweigert
hien / hatt / si
hat verweigert
mir
hate verweigert
dir
hat verweigert
si
hate verweigert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing verweigeren
du
géifs / géings verweigeren
hien / hatt / si
géif / géing verweigeren
mir
géifen / géinge verweigeren
dir
géift / géingt verweigeren
si
géifen / géinge verweigeren
Conditionnel · Passé
ech
hätt verweigert
du
häss verweigert
hien / hatt / si
hätt verweigert
mir
hätte verweigert
dir
hätt verweigert
si
hätte verweigert
Impératif · Présent
du
verweiger!
dir
verweigert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →