verweigeren

Lëtzebuergesch
English
to refuse
Français
refuser à
Deutsch
verweigern
Type
VRB
Synonym
refuséieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verweigert

Aussprooch (IPA)

[fɐvˈɑɪʑəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verweigern
Français
refuser à (ne pas accorder à)
English
to refuse
Português
recusar a (não permitir a)
Nederlands
weigeren; ontzeggen

Synonymer

refuséieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verweiger
  • verweigeren
  • verweigers
  • verweigert
  • verweigertem
  • verweigerten
  • verweigerter

Beispillsätz

  1. mir halen net vill vun hirer Decisioun, mee mir verweigeren hinnen eis Hëllef net

    Bedeitung: refuser à

  2. d'Oppositioun huet hir Zoustëmmung verweigert

    Bedeitung: refuser à

Konjugatioun

Infinitiv
verweigeren
Partizip
verweigert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verweigeren
du
verweigers
hien / hatt / si
verweigert
mir
verweigeren
dir
verweigert
si
verweigeren
Indikativ · Passé composé
ech
hu verweigert
du
hues verweigert
hien / hatt / si
huet verweigert
mir
hu verweigert
dir
hutt verweigert
si
hu verweigert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verweigert
du
has verweigert
hien / hatt / si
hat verweigert
mir
hate verweigert
dir
hat verweigert
si
hate verweigert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verweigeren
du
géifs / géings verweigeren
hien / hatt / si
géif / géing verweigeren
mir
géifen / géinge verweigeren
dir
géift / géingt verweigeren
si
géifen / géinge verweigeren
Conditionnel · Passé
ech
hätt verweigert
du
häss verweigert
hien / hatt / si
hätt verweigert
mir
hätte verweigert
dir
hätt verweigert
si
hätte verweigert
Imperativ · Present
du
verweiger!
dir
verweigert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →