verweigeren
Lëtzebuergesch
- English
- to refuse
- Français
- refuser à
- Deutsch
- verweigern
- Type
- VRB
- Synonym
- refuséieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- verweigert
Aussprooch (IPA)
[fɐvˈɑɪʑəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- verweigern
- Français
- refuser à (ne pas accorder à)
- English
- to refuse
- Português
- recusar a (não permitir a)
- Nederlands
- weigeren; ontzeggen
Synonymer
refuséieren
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- verweiger
- verweigeren
- verweigers
- verweigert
- verweigertem
- verweigerten
- verweigerter
Beispillsätz
mir halen net vill vun hirer Decisioun, mee mir verweigeren hinnen eis Hëllef net
Bedeitung: refuser à
d'Oppositioun huet hir Zoustëmmung verweigert
Bedeitung: refuser à
Konjugatioun
- Infinitiv
- verweigeren
- Partizip
- verweigert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- verweigeren
- du
- verweigers
- hien / hatt / si
- verweigert
- mir
- verweigeren
- dir
- verweigert
- si
- verweigeren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu verweigert
- du
- hues verweigert
- hien / hatt / si
- huet verweigert
- mir
- hu verweigert
- dir
- hutt verweigert
- si
- hu verweigert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat verweigert
- du
- has verweigert
- hien / hatt / si
- hat verweigert
- mir
- hate verweigert
- dir
- hat verweigert
- si
- hate verweigert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing verweigeren
- du
- géifs / géings verweigeren
- hien / hatt / si
- géif / géing verweigeren
- mir
- géifen / géinge verweigeren
- dir
- géift / géingt verweigeren
- si
- géifen / géinge verweigeren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt verweigert
- du
- häss verweigert
- hien / hatt / si
- hätt verweigert
- mir
- hätte verweigert
- dir
- hätt verweigert
- si
- hätte verweigert
Imperativ · Present
- du
- verweiger!
- dir
- verweigert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →