virspillen

Lëtzebuergesch
English
to play first; to act (a scene); to fake; to audition
Français
(montrer comment) jouer; faire voir; feindre; passer une audition
Deutsch
vorspielen
Type
VRB
Synonym
virtäuschen
Auxiliary
hunn
Participe passé
virgespillt

Aussprooch (IPA)

[fˈiːɐ̯ʃpilən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
vorspielen (zum Nachsingen, zum Nachspielen)
Français
(montrer comment) chanter; (montrer comment) jouer (de la musique, un rôle de théâtre)
English
to play first (as an example for repetition)
Português
(mostrar como) cantar; (mostrar como) tocar; (mostrar como) representar
Nederlands
voorspelen (tot voorbeeld spelen)

Bedeitung 2

Deutsch
vorspielen (zum Zeigen)
Français
présenter; faire écouter; faire voir (de la musique, un rôle de théâtre)
English
to act (a scene) (in order to show)
Português
apresentar; fazer ouvir; fazer ver (uma música, um papel de teatro)
Nederlands
voorspelen (laten horen, laten zien)

Bedeitung 3

Deutsch
vorspielen (vortäuschen)
Français
simuler; feindre
English
to feign; to fake
Português
simular; fingir
Nederlands
voorwenden (doen alsof)

Synonymer

virtäuschen

Bedeitung 4

Deutsch
vorspielen
Français
passer une audition (musicien, acteur)
English
to audition
Português
fazer uma audição (músico, ator)
Nederlands
voorspelen (musicus, acteur)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • virgespillt
  • virgespilltem
  • virgespillten
  • virgespillter
  • virspillen
  • virspills
  • virspillt
  • virzespillen

Beispillsätz

  1. de Pianist huet dem Chouer d'Melodie kuerz virgespillt

    Bedeitung 1: (montrer comment) chanter; (montrer comment) jouer

  2. wëlls de der Bomi net e Stéck aus denger Theaterroll virspillen ?

    Bedeitung 2: présenter; faire écouter; faire voir

  3. ech kennen d'Wouerecht, du brauchs mer elo hei näischt virzespillen !

    Bedeitung 3: simuler; feindre

  4. de Perkussionist geet de Mëtteg bei eng Jazzband virspillen

    Bedeitung 4: passer une audition

Konjugatioun

Infinitiv
virspillen
Partizip
virgespillt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
spille vir
du
spills vir
hien / hatt / si
spillt vir
mir
spille vir
dir
spillt vir
si
spille vir
Indikativ · Passé composé
ech
hu virgespillt
du
hues virgespillt
hien / hatt / si
huet virgespillt
mir
hu virgespillt
dir
hutt virgespillt
si
hu virgespillt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat virgespillt
du
has virgespillt
hien / hatt / si
hat virgespillt
mir
hate virgespillt
dir
hat virgespillt
si
hate virgespillt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing virspillen
du
géifs / géings virspillen
hien / hatt / si
géif / géing virspillen
mir
géifen / géinge virspillen
dir
géift / géingt virspillen
si
géifen / géinge virspillen
Conditionnel · Passé
ech
hätt virgespillt
du
häss virgespillt
hien / hatt / si
hätt virgespillt
mir
hätte virgespillt
dir
hätt virgespillt
si
hätte virgespillt
Imperativ · Present
du
spill vir!
dir
spillt vir!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →