LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to crumble (up); to crumble
- Français
- casser; s'émietter
- Deutsch
- zerbröckeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- zerbréckelt; zerbréckelt
zerbréckelen
Aussprache (IPA)
[tsɐbʀˈekələn]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- zerbröckeln
- Français
- casser (en petits morceaux)
- English
- to crumble (up)
- Português
- partir (em pequenos pedaços)
- Nederlands
- verbrokkelijken (in stukjes breken)
Bedeutung 2
- Deutsch
- zerbröckeln
- Français
- s'effriter; s'émietter
- English
- to crumble
- Português
- esboroar-se; esmigalhar-se
- Nederlands
- afbrokkelijken
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- zerbréckel
- zerbréckelen
- zerbréckels
- zerbréckelt
- zerbréckeltem
- zerbréckelten
- zerbréckelter
Anwendungsbeispiele
du muss de Schockela zerbréckelen , ier s de e schmëlz
Bedeutung 1: zerbröckeln
d'Skulpture vun der Kathedral sinn iwwer d'Joerhonnerte lues a lues zerbréckelt
Bedeutung 2: zerbröckeln
de Kuch ass esou dréchen, datt en zerbréckelt , wann een e wëllt schneiden
Bedeutung 2: zerbröckeln
Konjugation
- Infinitiv
- zerbréckelen
- Partizip Perfekt
- zerbréckelt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- zerbréckelen
- du
- zerbréckels
- hien / hatt / si
- zerbréckelt
- mir
- zerbréckelen
- dir
- zerbréckelt
- si
- zerbréckelen
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn zerbréckelt
- du
- hues zerbréckelt
- hien / hatt / si
- huet zerbréckelt
- mir
- hunn zerbréckelt
- dir
- hutt zerbréckelt
- si
- hunn zerbréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat zerbréckelt
- du
- has zerbréckelt
- hien / hatt / si
- hat zerbréckelt
- mir
- haten zerbréckelt
- dir
- hat zerbréckelt
- si
- haten zerbréckelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing zerbréckelen
- du
- géifs / géings zerbréckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing zerbréckelen
- mir
- géifen / géingen zerbréckelen
- dir
- géift / géingt zerbréckelen
- si
- géifen / géingen zerbréckelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt zerbréckelt
- du
- häss zerbréckelt
- hien / hatt / si
- hätt zerbréckelt
- mir
- hätten zerbréckelt
- dir
- hätt zerbréckelt
- si
- hätten zerbréckelt
Imperativ · Präsens
- du
- zerbréckel!
- dir
- zerbréckelt!
Indikativ · Präsens
- hien / hatt / si
- zerbréckelt
- si
- zerbréckelen
Indikativ · Perfekt
- hien / hatt / si
- ass zerbréckelt
- si
- sinn zerbréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- hien / hatt / si
- war zerbréckelt
- si
- waren zerbréckelt
Konditional · Gegenwart
- hien / hatt / si
- géif / géing zerbréckelen
- si
- géifen / géingen zerbréckelen
Konditional · Vergangenheit
- hien / hatt / si
- wier zerbréckelt
- si
- wieren zerbréckelt