zerbréckelen

Lëtzebuergesch
English
to crumble (up); to crumble
Français
casser; s'émietter
Deutsch
zerbröckeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
zerbréckelt; zerbréckelt

Prononciation (API)

[tsɐbʀˈekələn]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
zerbröckeln
Français
casser (en petits morceaux)
English
to crumble (up)
Português
partir (em pequenos pedaços)
Nederlands
verbrokkelijken (in stukjes breken)

Sens 2

Deutsch
zerbröckeln
Français
s'effriter; s'émietter
English
to crumble
Português
esboroar-se; esmigalhar-se
Nederlands
afbrokkelijken

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • zerbréckel
  • zerbréckelen
  • zerbréckels
  • zerbréckelt
  • zerbréckeltem
  • zerbréckelten
  • zerbréckelter

Exemples d’utilisation

  1. du muss de Schockela zerbréckelen , ier s de e schmëlz

    Sens 1: casser

  2. d'Skulpture vun der Kathedral sinn iwwer d'Joerhonnerte lues a lues zerbréckelt

    Sens 2: s'effriter; s'émietter

  3. de Kuch ass esou dréchen, datt en zerbréckelt , wann een e wëllt schneiden

    Sens 2: s'effriter; s'émietter

Conjugaison

Infinitif
zerbréckelen
Participe passé
zerbréckelt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
zerbréckelen
du
zerbréckels
hien / hatt / si
zerbréckelt
mir
zerbréckelen
dir
zerbréckelt
si
zerbréckelen
Indicatif · Passé composé
ech
hunn zerbréckelt
du
hues zerbréckelt
hien / hatt / si
huet zerbréckelt
mir
hunn zerbréckelt
dir
hutt zerbréckelt
si
hunn zerbréckelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat zerbréckelt
du
has zerbréckelt
hien / hatt / si
hat zerbréckelt
mir
haten zerbréckelt
dir
hat zerbréckelt
si
haten zerbréckelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing zerbréckelen
du
géifs / géings zerbréckelen
hien / hatt / si
géif / géing zerbréckelen
mir
géifen / géingen zerbréckelen
dir
géift / géingt zerbréckelen
si
géifen / géingen zerbréckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt zerbréckelt
du
häss zerbréckelt
hien / hatt / si
hätt zerbréckelt
mir
hätten zerbréckelt
dir
hätt zerbréckelt
si
hätten zerbréckelt
Impératif · Présent
du
zerbréckel!
dir
zerbréckelt!
Indicatif · Présent
hien / hatt / si
zerbréckelt
si
zerbréckelen
Indicatif · Passé composé
hien / hatt / si
ass zerbréckelt
si
sinn zerbréckelt
Indicatif · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
war zerbréckelt
si
waren zerbréckelt
Conditionnel · Présent
hien / hatt / si
géif / géing zerbréckelen
si
géifen / géingen zerbréckelen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
wier zerbréckelt
si
wieren zerbréckelt

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →