LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to crumble (up); to crumble
- Français
- casser; s'émietter
- Deutsch
- zerbröckeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- zerbréckelt; zerbréckelt
zerbréckelen
Aussprooch (IPA)
[tsɐbʀˈekələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- zerbröckeln
- Français
- casser (en petits morceaux)
- English
- to crumble (up)
- Português
- partir (em pequenos pedaços)
- Nederlands
- verbrokkelijken (in stukjes breken)
Bedeitung 2
- Deutsch
- zerbröckeln
- Français
- s'effriter; s'émietter
- English
- to crumble
- Português
- esboroar-se; esmigalhar-se
- Nederlands
- afbrokkelijken
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- zerbréckel
- zerbréckelen
- zerbréckels
- zerbréckelt
- zerbréckeltem
- zerbréckelten
- zerbréckelter
Beispillsätz
du muss de Schockela zerbréckelen , ier s de e schmëlz
Bedeitung 1: casser
d'Skulpture vun der Kathedral sinn iwwer d'Joerhonnerte lues a lues zerbréckelt
Bedeitung 2: s'effriter; s'émietter
de Kuch ass esou dréchen, datt en zerbréckelt , wann een e wëllt schneiden
Bedeitung 2: s'effriter; s'émietter
Konjugatioun
- Infinitiv
- zerbréckelen
- Partizip
- zerbréckelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- zerbréckelen
- du
- zerbréckels
- hien / hatt / si
- zerbréckelt
- mir
- zerbréckelen
- dir
- zerbréckelt
- si
- zerbréckelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn zerbréckelt
- du
- hues zerbréckelt
- hien / hatt / si
- huet zerbréckelt
- mir
- hunn zerbréckelt
- dir
- hutt zerbréckelt
- si
- hunn zerbréckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat zerbréckelt
- du
- has zerbréckelt
- hien / hatt / si
- hat zerbréckelt
- mir
- haten zerbréckelt
- dir
- hat zerbréckelt
- si
- haten zerbréckelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing zerbréckelen
- du
- géifs / géings zerbréckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing zerbréckelen
- mir
- géifen / géingen zerbréckelen
- dir
- géift / géingt zerbréckelen
- si
- géifen / géingen zerbréckelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt zerbréckelt
- du
- häss zerbréckelt
- hien / hatt / si
- hätt zerbréckelt
- mir
- hätten zerbréckelt
- dir
- hätt zerbréckelt
- si
- hätten zerbréckelt
Imperativ · Present
- du
- zerbréckel!
- dir
- zerbréckelt!
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- zerbréckelt
- si
- zerbréckelen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- ass zerbréckelt
- si
- sinn zerbréckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- war zerbréckelt
- si
- waren zerbréckelt
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing zerbréckelen
- si
- géifen / géingen zerbréckelen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- wier zerbréckelt
- si
- wieren zerbréckelt