zersplitteren
Lëtzebuergesch
- English
- to splinter
- Français
- se briser en de multiples fragments
- Deutsch
- zersplittern
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- zersplittert
Aussprooch (IPA)
[tsɐʃplˈitəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- zersplittern
- Français
- voler en éclats; se briser en de multiples fragments
- English
- to shatter; to splinter
- Português
- estilhaçar-se; partir-se em vários fragmentos
- Nederlands
- versplinteren
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- zersplitteren
- zersplittert
Beispillsätz
dës Fënster ass aus Glas, dat net zersplittert
Bedeitung: voler en éclats; se briser en de multiples fragments
duerch de Schock vum Accident sinn déi hëlze Staangen zersplittert
Bedeitung: voler en éclats; se briser en de multiples fragments
ech hat e komplizéierte Broch, d'Schank war zersplittert
Bedeitung: voler en éclats; se briser en de multiples fragments
Konjugatioun
- Infinitiv
- zersplitteren
- Partizip
- zersplittert
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- zersplittert
- si
- zersplitteren
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- ass zersplittert
- si
- sinn zersplittert
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- war zersplittert
- si
- waren zersplittert
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing zersplitteren
- si
- géifen / géingen zersplitteren
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- wier zersplittert
- si
- wieren zersplittert
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →