zouginn

Lëtzebuergesch
English
to admit; to overdo it; to take liberties
Français
reconnaître; avouer; se surmener; s'accorder des facilités
Deutsch
einräumen; gestehen; sich zu viel zumuten; sich zu viel erlauben
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
zouginn

Aussprooch (IPA)

[tsˈəʊɡin]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
zugeben; einräumen
Français
reconnaître (admettre, concéder)
English
to admit (to concede)
Português
reconhecer (admitir, conceder)
Nederlands
toegeven (erkennen)

Bedeitung 2

Deutsch
zugeben; gestehen
Français
reconnaître; avouer
English
to confess; to admit
Português
reconhecer; confessar
Nederlands
toegeven (bekennen)

Bedeitung 3

Deutsch
sich übernehmen; sich zu viel zumuten
Français
trop embrasser; se surmener
English
to overdo it
Português
abusar das próprias forças; exceder-se
Nederlands
te veel van zichzelf vergen

Bedeitung 4

Deutsch
sich zu viel erlauben
Français
s'accorder des facilités
English
to take liberties
Português
tomar demasiadas liberdades; abusar
Nederlands
vrijpostig worden; zich vrijheden veroorloven

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech es zouginn
  • zougéif
  • zougéifen
  • zougéifs
  • zougéift
  • zougëss
  • zougëtt
  • zougi
  • zouginn
  • zougitt
  • zougouf
  • zougoufen
  • zougoufs
  • zougouft
  • zouzegi
  • zouzeginn

Beispillsätz

  1. ech ginn zou , datt ech mech an deem Punkt geiert hat

    Bedeitung 1: reconnaître

  2. du hues méi schéin Hoer ewéi ech, dat muss ech zouginn

    Bedeitung 1: reconnaître

  3. hannen um Enn huet de Mäerder säi Verbriechen zouginn

    Bedeitung 2: reconnaître; avouer

  4. no der Operatioun krut de Patient e Réckschlag, well en es sech zouginn hat

    Bedeitung 3: trop embrasser; se surmener

  5. den Employé ass entlooss ginn, well en es sech zouginn hat

    Bedeitung 4: s'accorder des facilités

Konjugatioun

Infinitiv
zouginn
Partizip
zouginn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ginn zou
du
gëss zou
hien / hatt / si
gëtt zou
mir
ginn zou
dir
gitt zou
si
ginn zou
Indikativ · Imparfait
ech
gouf zou
du
goufs zou
hien / hatt / si
gouf zou
mir
goufen zou
dir
gouft zou
si
goufen zou
Indikativ · Passé composé
ech
hunn zouginn
du
hues zouginn
hien / hatt / si
huet zouginn
mir
hunn zouginn
dir
hutt zouginn
si
hunn zouginn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat zouginn
du
has zouginn
hien / hatt / si
hat zouginn
mir
haten zouginn
dir
hat zouginn
si
haten zouginn
Conditionnel · presentSimple
ech
géif zou
du
géifs zou
hien / hatt / si
géif zou
mir
géifen zou
dir
géift zou
si
géifen zou
Conditionnel · Present
ech
géif / géing zouginn
du
géifs / géings zouginn
hien / hatt / si
géif / géing zouginn
mir
géifen / géingen zouginn
dir
géift / géingt zouginn
si
géifen / géingen zouginn
Conditionnel · Passé
ech
hätt zouginn
du
häss zouginn
hien / hatt / si
hätt zouginn
mir
hätten zouginn
dir
hätt zouginn
si
hätten zouginn
Imperativ · Present
du
gëff zou!
dir
gitt zou!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →