ausbréien

Lëtzebuergesch
English
hatch
Français
accouver; mijoter; manigancer; comploter
Deutsch
ausbrüten
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
ausgebréit

Pronúncia (AFI)

[ˈæːʊsbʀɜɪən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • ausbréien
  • ausbréis
  • ausbréit
  • ausgebréit
  • auszebréien

Conjugação verbal

Infinitivo
ausbréien
Particípio passado
ausgebréit
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
bréien aus
du
bréis aus
hien / hatt / si
bréit aus
mir
bréien aus
dir
bréit aus
si
bréien aus
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn ausgebréit
du
hues ausgebréit
hien / hatt / si
huet ausgebréit
mir
hunn ausgebréit
dir
hutt ausgebréit
si
hunn ausgebréit
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat ausgebréit
du
has ausgebréit
hien / hatt / si
hat ausgebréit
mir
haten ausgebréit
dir
hat ausgebréit
si
haten ausgebréit
Condicional · Presente
ech
géif / géing ausbréien
du
géifs / géings ausbréien
hien / hatt / si
géif / géing ausbréien
mir
géifen / géingen ausbréien
dir
géift / géingt ausbréien
si
géifen / géingen ausbréien
Condicional · Passado
ech
hätt ausgebréit
du
häss ausgebréit
hien / hatt / si
hätt ausgebréit
mir
hätten ausgebréit
dir
hätt ausgebréit
si
hätten ausgebréit
Imperativo · Presente
du
bréi aus!
dir
bréit aus!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→