bréckelen
Lëtzebuergesch
- English
- to crumble; to crumble away (from)
- Français
- se détacher; se détacher (de)
- Deutsch
- bröckeln; abbröckeln (von)
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gebréckelt; gebréckelt
Aussprache (IPA)
[bʀˈekələn]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- bröckeln (zerfallen)
- Français
- se détacher (s'émietter)
- English
- to crumble (to break away)
- Português
- desfazer-se (esmigalhar-se)
- Nederlands
- afbrokkelen (losraken)
Bedeutung 2
- Deutsch
- bröckeln (von); abbröckeln (von)
- Français
- se détacher (de) (en s'émiettant)
- English
- to crumble away (from)
- Português
- descolar-se (de) (esmigalhando-se)
- Nederlands
- bladderen (van)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- bréckelen
- bréckelen (vun)
- bréckelt
- gebréckelt
Anwendungsbeispiele
un der hënneschter Fassad bréckelt de Botz
Bedeutung 1: bröckeln
de Gips bréckelt scho vum Plaffong
Bedeutung 2: bröckeln (von); abbröckeln (von)
Konjugation
- Infinitiv
- bréckelen
- Partizip Perfekt
- gebréckelt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- hien / hatt / si
- bréckelt
- si
- bréckelen
Indikativ · Perfekt
- hien / hatt / si
- huet gebréckelt
- si
- hu gebréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- hien / hatt / si
- hat gebréckelt
- si
- hate gebréckelt
Konditional · Gegenwart
- hien / hatt / si
- géif / géing bréckelen
- si
- géifen / géinge bréckelen
Konditional · Vergangenheit
- hien / hatt / si
- hätt gebréckelt
- si
- hätte gebréckelt
Indikativ · Präsens
- hien / hatt / si
- bréckelt
- si
- bréckelen
Indikativ · Perfekt
- hien / hatt / si
- ass gebréckelt
- si
- si gebréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- hien / hatt / si
- war gebréckelt
- si
- ware gebréckelt
Konditional · Gegenwart
- hien / hatt / si
- géif / géing bréckelen
- si
- géifen / géinge bréckelen
Konditional · Vergangenheit
- hien / hatt / si
- wier gebréckelt
- si
- wiere gebréckelt
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →