bréckelen

Lëtzebuergesch
English
to crumble; to crumble away (from)
Français
se détacher; se détacher (de)
Deutsch
bröckeln; abbröckeln (von)
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebréckelt; gebréckelt

Pronunciation (IPA)

[bʀˈekələn]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
bröckeln (zerfallen)
Français
se détacher (s'émietter)
English
to crumble (to break away)
Português
desfazer-se (esmigalhar-se)
Nederlands
afbrokkelen (losraken)

Meaning 2

Deutsch
bröckeln (von); abbröckeln (von)
Français
se détacher (de) (en s'émiettant)
English
to crumble away (from)
Português
descolar-se (de) (esmigalhando-se)
Nederlands
bladderen (van)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • bréckelen
  • bréckelen (vun)
  • bréckelt
  • gebréckelt

Example sentences

  1. un der hënneschter Fassad bréckelt de Botz

    Meaning 1: to crumble

  2. de Gips bréckelt scho vum Plaffong

    Meaning 2: to crumble away (from)

Verb conjugation

Infinitive
bréckelen
Past participle
gebréckelt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
hien / hatt / si
bréckelt
si
bréckelen
Indicative · Perfect
hien / hatt / si
huet gebréckelt
si
hu gebréckelt
Indicative · Pluperfect
hien / hatt / si
hat gebréckelt
si
hate gebréckelt
Conditional · Present
hien / hatt / si
géif / géing bréckelen
si
géifen / géinge bréckelen
Conditional · Past
hien / hatt / si
hätt gebréckelt
si
hätte gebréckelt
Indicative · Present
hien / hatt / si
bréckelt
si
bréckelen
Indicative · Perfect
hien / hatt / si
ass gebréckelt
si
si gebréckelt
Indicative · Pluperfect
hien / hatt / si
war gebréckelt
si
ware gebréckelt
Conditional · Present
hien / hatt / si
géif / géing bréckelen
si
géifen / géinge bréckelen
Conditional · Past
hien / hatt / si
wier gebréckelt
si
wiere gebréckelt

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →