bréckelen

Lëtzebuergesch
English
to crumble; to crumble away (from)
Français
se détacher; se détacher (de)
Deutsch
bröckeln; abbröckeln (von)
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebréckelt; gebréckelt

Aussprooch (IPA)

[bʀˈekələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bröckeln (zerfallen)
Français
se détacher (s'émietter)
English
to crumble (to break away)
Português
desfazer-se (esmigalhar-se)
Nederlands
afbrokkelen (losraken)

Bedeitung 2

Deutsch
bröckeln (von); abbröckeln (von)
Français
se détacher (de) (en s'émiettant)
English
to crumble away (from)
Português
descolar-se (de) (esmigalhando-se)
Nederlands
bladderen (van)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bréckelen
  • bréckelen (vun)
  • bréckelt
  • gebréckelt

Beispillsätz

  1. un der hënneschter Fassad bréckelt de Botz

    Bedeitung 1: se détacher

  2. de Gips bréckelt scho vum Plaffong

    Bedeitung 2: se détacher (de)

Konjugatioun

Infinitiv
bréckelen
Partizip
gebréckelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
hien / hatt / si
bréckelt
si
bréckelen
Indikativ · Passé composé
hien / hatt / si
huet gebréckelt
si
hu gebréckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
hat gebréckelt
si
hate gebréckelt
Conditionnel · Present
hien / hatt / si
géif / géing bréckelen
si
géifen / géinge bréckelen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
hätt gebréckelt
si
hätte gebréckelt
Indikativ · Present
hien / hatt / si
bréckelt
si
bréckelen
Indikativ · Passé composé
hien / hatt / si
ass gebréckelt
si
si gebréckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
war gebréckelt
si
ware gebréckelt
Conditionnel · Present
hien / hatt / si
géif / géing bréckelen
si
géifen / géinge bréckelen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
wier gebréckelt
si
wiere gebréckelt

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →