bummelen

Lëtzebuergesch
English
to stroll; to loiter; to saunter; to amble; to hang behind; to dander
Français
flâner; traîner; vadrouiller
Deutsch
bummeln
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
sinn
Particípio passado
gebummelt

Pronúncia (AFI)

[bˈumələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • bummel
  • bummelen
  • bummels
  • bummelt
  • gebummelt

Conjugação verbal

Infinitivo
bummelen
Particípio passado
gebummelt
Verbo auxiliar
sinn
Indicativo · Presente
ech
bummelen
du
bummels
hien / hatt / si
bummelt
mir
bummelen
dir
bummelt
si
bummelen
Indicativo · Pretérito composto
ech
si gebummelt
du
bass gebummelt
hien / hatt / si
ass gebummelt
mir
si gebummelt
dir
sidd gebummelt
si
si gebummelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
war gebummelt
du
waars gebummelt
hien / hatt / si
war gebummelt
mir
ware gebummelt
dir
waart gebummelt
si
ware gebummelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing bummelen
du
géifs / géings bummelen
hien / hatt / si
géif / géing bummelen
mir
géifen / géinge bummelen
dir
géift / géingt bummelen
si
géifen / géinge bummelen
Condicional · Passado
ech
wier gebummelt
du
wiers gebummelt
hien / hatt / si
wier gebummelt
mir
wiere gebummelt
dir
wiert gebummelt
si
wiere gebummelt
Imperativo · Presente
du
bummel!
dir
bummelt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→