chargéieren

Lëtzebuergesch

English: to task so. with sth.
Français: charger (de)
Deutsch: beauftragen (mit)

Type: VRB
Synonym: beoptragen (mat)
Auxiliary: hunn
Participe passé: chargéiert

Aussprooch (IPA)

[ʃɑʀʒˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: beauftragen (mit)
Français: charger (de) (d'une mission, d'un travail)
English: to charge (with); to task (with)
Português: encarregar (de) (de uma missão, de um trabalho)
Nederlands: belasten (met); opdracht geven (tot)

Synonymer

beoptragen (mat)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

chargéier
chargéieren
chargéieren (mat)
chargéiers
chargéiert
chargéiertem
chargéierten
chargéierter

Beispillsätz

d'Gemeng huet en Ingenieursbüro chargéiert , fir d'Pläng vun der Kläranlag auszeschaffen
Bedeitung: charger (de)
meng Cheffin huet mech mat enger Missioun chargéiert , déi mer guer net läit
Bedeitung: charger (de)

Konjugatioun

Infinitiv: chargéieren
Partizip: chargéiert
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: chargéieren
du: chargéiers
hien / hatt / si: chargéiert
mir: chargéieren
dir: chargéiert
si: chargéieren

Indikativ · Passé composé

ech: hu chargéiert
du: hues chargéiert
hien / hatt / si: huet chargéiert
mir: hu chargéiert
dir: hutt chargéiert
si: hu chargéiert

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat chargéiert
du: has chargéiert
hien / hatt / si: hat chargéiert
mir: hate chargéiert
dir: hat chargéiert
si: hate chargéiert

Conditionnel · Present

ech: géif / géing chargéieren
du: géifs / géings chargéieren
hien / hatt / si: géif / géing chargéieren
mir: géifen / géinge chargéieren
dir: géift / géingt chargéieren
si: géifen / géinge chargéieren

Conditionnel · Passé

ech: hätt chargéiert
du: häss chargéiert
hien / hatt / si: hätt chargéiert
mir: hätte chargéiert
dir: hätt chargéiert
si: hätte chargéiert

Imperativ · Present

du: chargéier!
dir: chargéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →