LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to convene; to summon
- Français
- convoquer; citer
- Deutsch
- bestellen; einbestellen; vorladen
- Type
- VRB
- Synonym
- zitéieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- convoquéiert
convoquéieren
Aussprache (IPA)
[kɔ̃ːvokˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- bestellen ((offiziell) einladen)
- Français
- convoquer (inviter)
- English
- to summon; to convene
- Português
- convocar (convidar)
- Nederlands
- officieel uitnodigen; convoceren
Bedeutung 2
- Deutsch
- zitieren; einbestellen
- Français
- convoquer (faire venir impérativement)
- English
- to summon (to order to be present)
- Português
- convocar (solicitar a presença de)
- Nederlands
- ontbieden; oproepen
Bedeutung 3
- Deutsch
- vorladen
- Français
- convoquer; citer (au tribunal)
- English
- to summon (to a law court)
- Português
- convocar; citar (em tribunal)
- Nederlands
- dagvaarden
Synonyme
zitéieren
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- convoquéier
- convoquéieren
- convoquéiers
- convoquéiert
- convoquéiertem
- convoquéierten
- convoquéierter
Anwendungsbeispiele
d'Aktionäre goufe fir eng ausseruerdentlech Generalversammlung convoquéiert
Bedeutung 1: bestellen
d'Schüler, déi beim Kiffen erwëscht goufen, si bei den Direkter convoquéiert ginn
Bedeutung 2: zitieren; einbestellen
den Zeie gëtt op d'Geriicht convoquéiert
Bedeutung 3: vorladen
Konjugation
- Infinitiv
- convoquéieren
- Partizip Perfekt
- convoquéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- convoquéieren
- du
- convoquéiers
- hien / hatt / si
- convoquéiert
- mir
- convoquéieren
- dir
- convoquéiert
- si
- convoquéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu convoquéiert
- du
- hues convoquéiert
- hien / hatt / si
- huet convoquéiert
- mir
- hu convoquéiert
- dir
- hutt convoquéiert
- si
- hu convoquéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat convoquéiert
- du
- has convoquéiert
- hien / hatt / si
- hat convoquéiert
- mir
- hate convoquéiert
- dir
- hat convoquéiert
- si
- hate convoquéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing convoquéieren
- du
- géifs / géings convoquéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing convoquéieren
- mir
- géifen / géinge convoquéieren
- dir
- géift / géingt convoquéieren
- si
- géifen / géinge convoquéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt convoquéiert
- du
- häss convoquéiert
- hien / hatt / si
- hätt convoquéiert
- mir
- hätte convoquéiert
- dir
- hätt convoquéiert
- si
- hätte convoquéiert
Imperativ · Präsens
- du
- convoquéier!
- dir
- convoquéiert!