convoquéieren

Lëtzebuergesch
English
to convene; to summon
Français
convoquer; citer
Deutsch
bestellen; einbestellen; vorladen
Type
VRB
Synonym
zitéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
convoquéiert

Pronunciation (IPA)

[kɔ̃ːvokˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
bestellen ((offiziell) einladen)
Français
convoquer (inviter)
English
to summon; to convene
Português
convocar (convidar)
Nederlands
officieel uitnodigen; convoceren

Meaning 2

Deutsch
zitieren; einbestellen
Français
convoquer (faire venir impérativement)
English
to summon (to order to be present)
Português
convocar (solicitar a presença de)
Nederlands
ontbieden; oproepen

Meaning 3

Deutsch
vorladen
Français
convoquer; citer (au tribunal)
English
to summon (to a law court)
Português
convocar; citar (em tribunal)
Nederlands
dagvaarden

Synonyms

zitéieren

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • convoquéier
  • convoquéieren
  • convoquéiers
  • convoquéiert
  • convoquéiertem
  • convoquéierten
  • convoquéierter

Example sentences

  1. d'Aktionäre goufe fir eng ausseruerdentlech Generalversammlung convoquéiert

    Meaning 1: to summon; to convene

  2. d'Schüler, déi beim Kiffen erwëscht goufen, si bei den Direkter convoquéiert ginn

    Meaning 2: to summon

  3. den Zeie gëtt op d'Geriicht convoquéiert

    Meaning 3: to summon

Verb conjugation

Infinitive
convoquéieren
Past participle
convoquéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
convoquéieren
du
convoquéiers
hien / hatt / si
convoquéiert
mir
convoquéieren
dir
convoquéiert
si
convoquéieren
Indicative · Perfect
ech
hu convoquéiert
du
hues convoquéiert
hien / hatt / si
huet convoquéiert
mir
hu convoquéiert
dir
hutt convoquéiert
si
hu convoquéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat convoquéiert
du
has convoquéiert
hien / hatt / si
hat convoquéiert
mir
hate convoquéiert
dir
hat convoquéiert
si
hate convoquéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing convoquéieren
du
géifs / géings convoquéieren
hien / hatt / si
géif / géing convoquéieren
mir
géifen / géinge convoquéieren
dir
géift / géingt convoquéieren
si
géifen / géinge convoquéieren
Conditional · Past
ech
hätt convoquéiert
du
häss convoquéiert
hien / hatt / si
hätt convoquéiert
mir
hätte convoquéiert
dir
hätt convoquéiert
si
hätte convoquéiert
Imperative · Present
du
convoquéier!
dir
convoquéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →