convoquéieren

Lëtzebuergesch
English
to convene; to summon
Français
convoquer; citer
Deutsch
bestellen; einbestellen; vorladen
Type
VRB
Synonym
zitéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
convoquéiert

Aussprooch (IPA)

[kɔ̃ːvokˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bestellen ((offiziell) einladen)
Français
convoquer (inviter)
English
to summon; to convene
Português
convocar (convidar)
Nederlands
officieel uitnodigen; convoceren

Bedeitung 2

Deutsch
zitieren; einbestellen
Français
convoquer (faire venir impérativement)
English
to summon (to order to be present)
Português
convocar (solicitar a presença de)
Nederlands
ontbieden; oproepen

Bedeitung 3

Deutsch
vorladen
Français
convoquer; citer (au tribunal)
English
to summon (to a law court)
Português
convocar; citar (em tribunal)
Nederlands
dagvaarden

Synonymer

zitéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • convoquéier
  • convoquéieren
  • convoquéiers
  • convoquéiert
  • convoquéiertem
  • convoquéierten
  • convoquéierter

Beispillsätz

  1. d'Aktionäre goufe fir eng ausseruerdentlech Generalversammlung convoquéiert

    Bedeitung 1: convoquer

  2. d'Schüler, déi beim Kiffen erwëscht goufen, si bei den Direkter convoquéiert ginn

    Bedeitung 2: convoquer

  3. den Zeie gëtt op d'Geriicht convoquéiert

    Bedeitung 3: convoquer; citer

Konjugatioun

Infinitiv
convoquéieren
Partizip
convoquéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
convoquéieren
du
convoquéiers
hien / hatt / si
convoquéiert
mir
convoquéieren
dir
convoquéiert
si
convoquéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu convoquéiert
du
hues convoquéiert
hien / hatt / si
huet convoquéiert
mir
hu convoquéiert
dir
hutt convoquéiert
si
hu convoquéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat convoquéiert
du
has convoquéiert
hien / hatt / si
hat convoquéiert
mir
hate convoquéiert
dir
hat convoquéiert
si
hate convoquéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing convoquéieren
du
géifs / géings convoquéieren
hien / hatt / si
géif / géing convoquéieren
mir
géifen / géinge convoquéieren
dir
géift / géingt convoquéieren
si
géifen / géinge convoquéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt convoquéiert
du
häss convoquéiert
hien / hatt / si
hätt convoquéiert
mir
hätte convoquéiert
dir
hätt convoquéiert
si
hätte convoquéiert
Imperativ · Present
du
convoquéier!
dir
convoquéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →