convoquéieren

Lëtzebuergesch
English
to convene; to summon
Français
convoquer; citer
Deutsch
bestellen; einbestellen; vorladen
Type
VRB
Synonym
zitéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
convoquéiert

Prononciation (API)

[kɔ̃ːvokˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
bestellen ((offiziell) einladen)
Français
convoquer (inviter)
English
to summon; to convene
Português
convocar (convidar)
Nederlands
officieel uitnodigen; convoceren

Sens 2

Deutsch
zitieren; einbestellen
Français
convoquer (faire venir impérativement)
English
to summon (to order to be present)
Português
convocar (solicitar a presença de)
Nederlands
ontbieden; oproepen

Sens 3

Deutsch
vorladen
Français
convoquer; citer (au tribunal)
English
to summon (to a law court)
Português
convocar; citar (em tribunal)
Nederlands
dagvaarden

Synonymes

zitéieren

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • convoquéier
  • convoquéieren
  • convoquéiers
  • convoquéiert
  • convoquéiertem
  • convoquéierten
  • convoquéierter

Exemples d’utilisation

  1. d'Aktionäre goufe fir eng ausseruerdentlech Generalversammlung convoquéiert

    Sens 1: convoquer

  2. d'Schüler, déi beim Kiffen erwëscht goufen, si bei den Direkter convoquéiert ginn

    Sens 2: convoquer

  3. den Zeie gëtt op d'Geriicht convoquéiert

    Sens 3: convoquer; citer

Conjugaison

Infinitif
convoquéieren
Participe passé
convoquéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
convoquéieren
du
convoquéiers
hien / hatt / si
convoquéiert
mir
convoquéieren
dir
convoquéiert
si
convoquéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu convoquéiert
du
hues convoquéiert
hien / hatt / si
huet convoquéiert
mir
hu convoquéiert
dir
hutt convoquéiert
si
hu convoquéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat convoquéiert
du
has convoquéiert
hien / hatt / si
hat convoquéiert
mir
hate convoquéiert
dir
hat convoquéiert
si
hate convoquéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing convoquéieren
du
géifs / géings convoquéieren
hien / hatt / si
géif / géing convoquéieren
mir
géifen / géinge convoquéieren
dir
géift / géingt convoquéieren
si
géifen / géinge convoquéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt convoquéiert
du
häss convoquéiert
hien / hatt / si
hätt convoquéiert
mir
hätte convoquéiert
dir
hätt convoquéiert
si
hätte convoquéiert
Impératif · Présent
du
convoquéier!
dir
convoquéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →