dackelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
sinn
Particípio passado
gedackelt

Pronúncia (AFI)

[dˈɑkələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • dackel
  • dackelen
  • dackels
  • dackelt
  • gedackelt

Conjugação verbal

Infinitivo
dackelen
Particípio passado
gedackelt
Verbo auxiliar
sinn
Indicativo · Presente
ech
dackelen
du
dackels
hien / hatt / si
dackelt
mir
dackelen
dir
dackelt
si
dackelen
Indicativo · Pretérito composto
ech
si gedackelt
du
bass gedackelt
hien / hatt / si
ass gedackelt
mir
si gedackelt
dir
sidd gedackelt
si
si gedackelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
war gedackelt
du
waars gedackelt
hien / hatt / si
war gedackelt
mir
ware gedackelt
dir
waart gedackelt
si
ware gedackelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing dackelen
du
géifs / géings dackelen
hien / hatt / si
géif / géing dackelen
mir
géifen / géingen dackelen
dir
géift / géingt dackelen
si
géifen / géingen dackelen
Condicional · Passado
ech
wier gedackelt
du
wiers gedackelt
hien / hatt / si
wier gedackelt
mir
wiere gedackelt
dir
wiert gedackelt
si
wiere gedackelt
Imperativo · Presente
du
dackel!
dir
dackelt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→