LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to start; to make a debut
- Français
- débuter
- Deutsch
- anfangen; beginnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- deboutéiert
deboutéieren
Aussprache (IPA)
[debutˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- deboutéier
- deboutéieren
- deboutéiers
- deboutéiert
Konjugation
- Infinitiv
- deboutéieren
- Partizip Perfekt
- deboutéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- deboutéieren
- du
- deboutéiers
- hien / hatt / si
- deboutéiert
- mir
- deboutéieren
- dir
- deboutéiert
- si
- deboutéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn deboutéiert
- du
- hues deboutéiert
- hien / hatt / si
- huet deboutéiert
- mir
- hunn deboutéiert
- dir
- hutt deboutéiert
- si
- hunn deboutéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat deboutéiert
- du
- has deboutéiert
- hien / hatt / si
- hat deboutéiert
- mir
- haten deboutéiert
- dir
- hat deboutéiert
- si
- haten deboutéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing deboutéieren
- du
- géifs / géings deboutéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing deboutéieren
- mir
- géifen / géingen deboutéieren
- dir
- géift / géingt deboutéieren
- si
- géifen / géingen deboutéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt deboutéiert
- du
- häss deboutéiert
- hien / hatt / si
- hätt deboutéiert
- mir
- hätten deboutéiert
- dir
- hätt deboutéiert
- si
- hätten deboutéiert
Imperativ · Präsens
- du
- deboutéier!
- dir
- deboutéiert!