deboutéieren

Lëtzebuergesch
English
to start; to make a debut
Français
débuter
Deutsch
anfangen; beginnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
deboutéiert

Pronunciation (IPA)

[debutˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • deboutéier
  • deboutéieren
  • deboutéiers
  • deboutéiert

Verb conjugation

Infinitive
deboutéieren
Past participle
deboutéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
deboutéieren
du
deboutéiers
hien / hatt / si
deboutéiert
mir
deboutéieren
dir
deboutéiert
si
deboutéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn deboutéiert
du
hues deboutéiert
hien / hatt / si
huet deboutéiert
mir
hunn deboutéiert
dir
hutt deboutéiert
si
hunn deboutéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat deboutéiert
du
has deboutéiert
hien / hatt / si
hat deboutéiert
mir
haten deboutéiert
dir
hat deboutéiert
si
haten deboutéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing deboutéieren
du
géifs / géings deboutéieren
hien / hatt / si
géif / géing deboutéieren
mir
géifen / géingen deboutéieren
dir
géift / géingt deboutéieren
si
géifen / géingen deboutéieren
Conditional · Past
ech
hätt deboutéiert
du
häss deboutéiert
hien / hatt / si
hätt deboutéiert
mir
hätten deboutéiert
dir
hätt deboutéiert
si
hätten deboutéiert
Imperative · Present
du
deboutéier!
dir
deboutéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →