deboutéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to start; to make a debut
- Français
- débuter
- Deutsch
- anfangen; beginnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- deboutéiert
Pronunciation (IPA)
[debutˈɜɪəʀən]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- deboutéier
- deboutéieren
- deboutéiers
- deboutéiert
Verb conjugation
- Infinitive
- deboutéieren
- Past participle
- deboutéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- deboutéieren
- du
- deboutéiers
- hien / hatt / si
- deboutéiert
- mir
- deboutéieren
- dir
- deboutéiert
- si
- deboutéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hunn deboutéiert
- du
- hues deboutéiert
- hien / hatt / si
- huet deboutéiert
- mir
- hunn deboutéiert
- dir
- hutt deboutéiert
- si
- hunn deboutéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat deboutéiert
- du
- has deboutéiert
- hien / hatt / si
- hat deboutéiert
- mir
- haten deboutéiert
- dir
- hat deboutéiert
- si
- haten deboutéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing deboutéieren
- du
- géifs / géings deboutéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing deboutéieren
- mir
- géifen / géingen deboutéieren
- dir
- géift / géingt deboutéieren
- si
- géifen / géingen deboutéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt deboutéiert
- du
- häss deboutéiert
- hien / hatt / si
- hätt deboutéiert
- mir
- hätten deboutéiert
- dir
- hätt deboutéiert
- si
- hätten deboutéiert
Imperative · Present
- du
- deboutéier!
- dir
- deboutéiert!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →