deboutéieren

Lëtzebuergesch
English
to start; to make a debut
Français
débuter
Deutsch
anfangen; beginnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
deboutéiert

Prononciation (API)

[debutˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • deboutéier
  • deboutéieren
  • deboutéiers
  • deboutéiert

Conjugaison

Infinitif
deboutéieren
Participe passé
deboutéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
deboutéieren
du
deboutéiers
hien / hatt / si
deboutéiert
mir
deboutéieren
dir
deboutéiert
si
deboutéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hunn deboutéiert
du
hues deboutéiert
hien / hatt / si
huet deboutéiert
mir
hunn deboutéiert
dir
hutt deboutéiert
si
hunn deboutéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat deboutéiert
du
has deboutéiert
hien / hatt / si
hat deboutéiert
mir
haten deboutéiert
dir
hat deboutéiert
si
haten deboutéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing deboutéieren
du
géifs / géings deboutéieren
hien / hatt / si
géif / géing deboutéieren
mir
géifen / géingen deboutéieren
dir
géift / géingt deboutéieren
si
géifen / géingen deboutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt deboutéiert
du
häss deboutéiert
hien / hatt / si
hätt deboutéiert
mir
hätten deboutéiert
dir
hätt deboutéiert
si
hätten deboutéiert
Impératif · Présent
du
deboutéier!
dir
deboutéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →