deboutéieren

Lëtzebuergesch
English
to start; to make a debut
Français
débuter
Deutsch
anfangen; beginnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
deboutéiert

Aussprooch (IPA)

[debutˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • deboutéier
  • deboutéieren
  • deboutéiers
  • deboutéiert

Konjugatioun

Infinitiv
deboutéieren
Partizip
deboutéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
deboutéieren
du
deboutéiers
hien / hatt / si
deboutéiert
mir
deboutéieren
dir
deboutéiert
si
deboutéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn deboutéiert
du
hues deboutéiert
hien / hatt / si
huet deboutéiert
mir
hunn deboutéiert
dir
hutt deboutéiert
si
hunn deboutéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat deboutéiert
du
has deboutéiert
hien / hatt / si
hat deboutéiert
mir
haten deboutéiert
dir
hat deboutéiert
si
haten deboutéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing deboutéieren
du
géifs / géings deboutéieren
hien / hatt / si
géif / géing deboutéieren
mir
géifen / géingen deboutéieren
dir
géift / géingt deboutéieren
si
géifen / géingen deboutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt deboutéiert
du
häss deboutéiert
hien / hatt / si
hätt deboutéiert
mir
hätten deboutéiert
dir
hätt deboutéiert
si
hätten deboutéiert
Imperativ · Present
du
deboutéier!
dir
deboutéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →