LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to discipline sb/oneself
- Français
- discipliner
- Deutsch
- disziplinieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- disziplinéiert
disziplinéieren
Aussprache (IPA)
[distsiplinˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- disziplinéier
- disziplinéieren
- disziplinéiers
- disziplinéiert
Konjugation
- Infinitiv
- disziplinéieren
- Partizip Perfekt
- disziplinéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- disziplinéieren
- du
- disziplinéiers
- hien / hatt / si
- disziplinéiert
- mir
- disziplinéieren
- dir
- disziplinéiert
- si
- disziplinéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn disziplinéiert
- du
- hues disziplinéiert
- hien / hatt / si
- huet disziplinéiert
- mir
- hunn disziplinéiert
- dir
- hutt disziplinéiert
- si
- hunn disziplinéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat disziplinéiert
- du
- has disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hat disziplinéiert
- mir
- haten disziplinéiert
- dir
- hat disziplinéiert
- si
- haten disziplinéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing disziplinéieren
- du
- géifs / géings disziplinéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing disziplinéieren
- mir
- géifen / géingen disziplinéieren
- dir
- géift / géingt disziplinéieren
- si
- géifen / géingen disziplinéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt disziplinéiert
- du
- häss disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hätt disziplinéiert
- mir
- hätten disziplinéiert
- dir
- hätt disziplinéiert
- si
- hätten disziplinéiert
Imperativ · Präsens
- du
- disziplinéier!
- dir
- disziplinéiert!