disziplinéieren

Lëtzebuergesch
English
to discipline sb/oneself
Français
discipliner
Deutsch
disziplinieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
disziplinéiert

Pronunciation (IPA)

[distsiplinˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • disziplinéier
  • disziplinéieren
  • disziplinéiers
  • disziplinéiert

Verb conjugation

Infinitive
disziplinéieren
Past participle
disziplinéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
disziplinéieren
du
disziplinéiers
hien / hatt / si
disziplinéiert
mir
disziplinéieren
dir
disziplinéiert
si
disziplinéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn disziplinéiert
du
hues disziplinéiert
hien / hatt / si
huet disziplinéiert
mir
hunn disziplinéiert
dir
hutt disziplinéiert
si
hunn disziplinéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat disziplinéiert
du
has disziplinéiert
hien / hatt / si
hat disziplinéiert
mir
haten disziplinéiert
dir
hat disziplinéiert
si
haten disziplinéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing disziplinéieren
du
géifs / géings disziplinéieren
hien / hatt / si
géif / géing disziplinéieren
mir
géifen / géingen disziplinéieren
dir
géift / géingt disziplinéieren
si
géifen / géingen disziplinéieren
Conditional · Past
ech
hätt disziplinéiert
du
häss disziplinéiert
hien / hatt / si
hätt disziplinéiert
mir
hätten disziplinéiert
dir
hätt disziplinéiert
si
hätten disziplinéiert
Imperative · Present
du
disziplinéier!
dir
disziplinéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →