disziplinéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to discipline sb/oneself
- Français
- discipliner
- Deutsch
- disziplinieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- disziplinéiert
Prononciation (API)
[distsiplinˈɜɪəʀən]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- disziplinéier
- disziplinéieren
- disziplinéiers
- disziplinéiert
Conjugaison
- Infinitif
- disziplinéieren
- Participe passé
- disziplinéiert
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- disziplinéieren
- du
- disziplinéiers
- hien / hatt / si
- disziplinéiert
- mir
- disziplinéieren
- dir
- disziplinéiert
- si
- disziplinéieren
Indicatif · Passé composé
- ech
- hunn disziplinéiert
- du
- hues disziplinéiert
- hien / hatt / si
- huet disziplinéiert
- mir
- hunn disziplinéiert
- dir
- hutt disziplinéiert
- si
- hunn disziplinéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat disziplinéiert
- du
- has disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hat disziplinéiert
- mir
- haten disziplinéiert
- dir
- hat disziplinéiert
- si
- haten disziplinéiert
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing disziplinéieren
- du
- géifs / géings disziplinéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing disziplinéieren
- mir
- géifen / géingen disziplinéieren
- dir
- géift / géingt disziplinéieren
- si
- géifen / géingen disziplinéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt disziplinéiert
- du
- häss disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hätt disziplinéiert
- mir
- hätten disziplinéiert
- dir
- hätt disziplinéiert
- si
- hätten disziplinéiert
Impératif · Présent
- du
- disziplinéier!
- dir
- disziplinéiert!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →