LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to discipline sb/oneself
- Français
- discipliner
- Deutsch
- disziplinieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- disziplinéiert
disziplinéieren
Aussprooch (IPA)
[distsiplinˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- disziplinéier
- disziplinéieren
- disziplinéiers
- disziplinéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- disziplinéieren
- Partizip
- disziplinéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- disziplinéieren
- du
- disziplinéiers
- hien / hatt / si
- disziplinéiert
- mir
- disziplinéieren
- dir
- disziplinéiert
- si
- disziplinéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn disziplinéiert
- du
- hues disziplinéiert
- hien / hatt / si
- huet disziplinéiert
- mir
- hunn disziplinéiert
- dir
- hutt disziplinéiert
- si
- hunn disziplinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat disziplinéiert
- du
- has disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hat disziplinéiert
- mir
- haten disziplinéiert
- dir
- hat disziplinéiert
- si
- haten disziplinéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing disziplinéieren
- du
- géifs / géings disziplinéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing disziplinéieren
- mir
- géifen / géingen disziplinéieren
- dir
- géift / géingt disziplinéieren
- si
- géifen / géingen disziplinéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt disziplinéiert
- du
- häss disziplinéiert
- hien / hatt / si
- hätt disziplinéiert
- mir
- hätten disziplinéiert
- dir
- hätt disziplinéiert
- si
- hätten disziplinéiert
Imperativ · Present
- du
- disziplinéier!
- dir
- disziplinéiert!