eroprutschen
Lëtzebuergesch
- English
- to crawl up; to slide up; to move up
- Français
- monter; remonter; se pousser
- Deutsch
- hinaufrutschen; hochrutschen; zur Seite rücken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- eropgerutscht
Aussprache (IPA)
[əʀˈopʀutʃən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- eropgerutscht
- eroprutschen
- eroprutschs
- eroprutscht
- eropzerutschen
Konjugation
- Infinitiv
- eroprutschen
- Partizip Perfekt
- eropgerutscht
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- rutschen erop
- du
- rutschs erop
- hien / hatt / si
- rutscht erop
- mir
- rutschen erop
- dir
- rutscht erop
- si
- rutschen erop
Indikativ · Perfekt
- ech
- sinn eropgerutscht
- du
- bass eropgerutscht
- hien / hatt / si
- ass eropgerutscht
- mir
- sinn eropgerutscht
- dir
- sidd eropgerutscht
- si
- sinn eropgerutscht
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war eropgerutscht
- du
- waars eropgerutscht
- hien / hatt / si
- war eropgerutscht
- mir
- waren eropgerutscht
- dir
- waart eropgerutscht
- si
- waren eropgerutscht
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing eroprutschen
- du
- géifs / géings eroprutschen
- hien / hatt / si
- géif / géing eroprutschen
- mir
- géifen / géingen eroprutschen
- dir
- géift / géingt eroprutschen
- si
- géifen / géingen eroprutschen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier eropgerutscht
- du
- wiers eropgerutscht
- hien / hatt / si
- wier eropgerutscht
- mir
- wieren eropgerutscht
- dir
- wiert eropgerutscht
- si
- wieren eropgerutscht
Imperativ · Präsens
- du
- rutsch erop!
- dir
- rutscht erop!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →