eroprutschen

Lëtzebuergesch
English
to crawl up; to slide up; to move up
Français
monter; remonter; se pousser
Deutsch
hinaufrutschen; hochrutschen; zur Seite rücken
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropgerutscht

Aussprache (IPA)

[əʀˈopʀutʃən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • eropgerutscht
  • eroprutschen
  • eroprutschs
  • eroprutscht
  • eropzerutschen

Konjugation

Infinitiv
eroprutschen
Partizip Perfekt
eropgerutscht
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
rutschen erop
du
rutschs erop
hien / hatt / si
rutscht erop
mir
rutschen erop
dir
rutscht erop
si
rutschen erop
Indikativ · Perfekt
ech
sinn eropgerutscht
du
bass eropgerutscht
hien / hatt / si
ass eropgerutscht
mir
sinn eropgerutscht
dir
sidd eropgerutscht
si
sinn eropgerutscht
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war eropgerutscht
du
waars eropgerutscht
hien / hatt / si
war eropgerutscht
mir
waren eropgerutscht
dir
waart eropgerutscht
si
waren eropgerutscht
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing eroprutschen
du
géifs / géings eroprutschen
hien / hatt / si
géif / géing eroprutschen
mir
géifen / géingen eroprutschen
dir
géift / géingt eroprutschen
si
géifen / géingen eroprutschen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier eropgerutscht
du
wiers eropgerutscht
hien / hatt / si
wier eropgerutscht
mir
wieren eropgerutscht
dir
wiert eropgerutscht
si
wieren eropgerutscht
Imperativ · Präsens
du
rutsch erop!
dir
rutscht erop!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →