eroprutschen

Lëtzebuergesch
English
to crawl up; to slide up; to move up
Français
monter; remonter; se pousser
Deutsch
hinaufrutschen; hochrutschen; zur Seite rücken
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropgerutscht

Prononciation (API)

[əʀˈopʀutʃən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • eropgerutscht
  • eroprutschen
  • eroprutschs
  • eroprutscht
  • eropzerutschen

Conjugaison

Infinitif
eroprutschen
Participe passé
eropgerutscht
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
rutschen erop
du
rutschs erop
hien / hatt / si
rutscht erop
mir
rutschen erop
dir
rutscht erop
si
rutschen erop
Indicatif · Passé composé
ech
sinn eropgerutscht
du
bass eropgerutscht
hien / hatt / si
ass eropgerutscht
mir
sinn eropgerutscht
dir
sidd eropgerutscht
si
sinn eropgerutscht
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war eropgerutscht
du
waars eropgerutscht
hien / hatt / si
war eropgerutscht
mir
waren eropgerutscht
dir
waart eropgerutscht
si
waren eropgerutscht
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing eroprutschen
du
géifs / géings eroprutschen
hien / hatt / si
géif / géing eroprutschen
mir
géifen / géingen eroprutschen
dir
géift / géingt eroprutschen
si
géifen / géingen eroprutschen
Conditionnel · Passé
ech
wier eropgerutscht
du
wiers eropgerutscht
hien / hatt / si
wier eropgerutscht
mir
wieren eropgerutscht
dir
wiert eropgerutscht
si
wieren eropgerutscht
Impératif · Présent
du
rutsch erop!
dir
rutscht erop!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →