eroprutschen

Lëtzebuergesch
English
to crawl up; to slide up; to move up
Français
monter; remonter; se pousser
Deutsch
hinaufrutschen; hochrutschen; zur Seite rücken
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropgerutscht

Aussprooch (IPA)

[əʀˈopʀutʃən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • eropgerutscht
  • eroprutschen
  • eroprutschs
  • eroprutscht
  • eropzerutschen

Konjugatioun

Infinitiv
eroprutschen
Partizip
eropgerutscht
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
rutschen erop
du
rutschs erop
hien / hatt / si
rutscht erop
mir
rutschen erop
dir
rutscht erop
si
rutschen erop
Indikativ · Passé composé
ech
sinn eropgerutscht
du
bass eropgerutscht
hien / hatt / si
ass eropgerutscht
mir
sinn eropgerutscht
dir
sidd eropgerutscht
si
sinn eropgerutscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war eropgerutscht
du
waars eropgerutscht
hien / hatt / si
war eropgerutscht
mir
waren eropgerutscht
dir
waart eropgerutscht
si
waren eropgerutscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing eroprutschen
du
géifs / géings eroprutschen
hien / hatt / si
géif / géing eroprutschen
mir
géifen / géingen eroprutschen
dir
géift / géingt eroprutschen
si
géifen / géingen eroprutschen
Conditionnel · Passé
ech
wier eropgerutscht
du
wiers eropgerutscht
hien / hatt / si
wier eropgerutscht
mir
wieren eropgerutscht
dir
wiert eropgerutscht
si
wieren eropgerutscht
Imperativ · Present
du
rutsch erop!
dir
rutscht erop!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →