erreegen

Lëtzebuergesch
English
to arouse; to engender; to cause
Français
exciter; susciter; éveiller
Deutsch
erregen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erreegt

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • erreeg
  • erreegen
  • erreegs
  • erreegt

Konjugation

Infinitiv
erreegen
Partizip Perfekt
erreegt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erreegen
du
erreegs
hien / hatt / si
erreegt
mir
erreegen
dir
erreegt
si
erreegen
Indikativ · Perfekt
ech
hunn erreegt
du
hues erreegt
hien / hatt / si
huet erreegt
mir
hunn erreegt
dir
hutt erreegt
si
hunn erreegt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat erreegt
du
has erreegt
hien / hatt / si
hat erreegt
mir
haten erreegt
dir
hat erreegt
si
haten erreegt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing erreegen
du
géifs / géings erreegen
hien / hatt / si
géif / géing erreegen
mir
géifen / géingen erreegen
dir
géift / géingt erreegen
si
géifen / géingen erreegen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt erreegt
du
häss erreegt
hien / hatt / si
hätt erreegt
mir
hätten erreegt
dir
hätt erreegt
si
hätten erreegt
Imperativ · Präsens
du
erreeg!
dir
erreegt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →