erreegen

Lëtzebuergesch
English
to arouse; to engender; to cause
Français
exciter; susciter; éveiller
Deutsch
erregen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erreegt

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • erreeg
  • erreegen
  • erreegs
  • erreegt

Verb conjugation

Infinitive
erreegen
Past participle
erreegt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
erreegen
du
erreegs
hien / hatt / si
erreegt
mir
erreegen
dir
erreegt
si
erreegen
Indicative · Perfect
ech
hunn erreegt
du
hues erreegt
hien / hatt / si
huet erreegt
mir
hunn erreegt
dir
hutt erreegt
si
hunn erreegt
Indicative · Pluperfect
ech
hat erreegt
du
has erreegt
hien / hatt / si
hat erreegt
mir
haten erreegt
dir
hat erreegt
si
haten erreegt
Conditional · Present
ech
géif / géing erreegen
du
géifs / géings erreegen
hien / hatt / si
géif / géing erreegen
mir
géifen / géingen erreegen
dir
géift / géingt erreegen
si
géifen / géingen erreegen
Conditional · Past
ech
hätt erreegt
du
häss erreegt
hien / hatt / si
hätt erreegt
mir
hätten erreegt
dir
hätt erreegt
si
hätten erreegt
Imperative · Present
du
erreeg!
dir
erreegt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →