erreegen

Lëtzebuergesch
English
to arouse; to engender; to cause
Français
exciter; susciter; éveiller
Deutsch
erregen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erreegt

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erreeg
  • erreegen
  • erreegs
  • erreegt

Konjugatioun

Infinitiv
erreegen
Partizip
erreegt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
erreegen
du
erreegs
hien / hatt / si
erreegt
mir
erreegen
dir
erreegt
si
erreegen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erreegt
du
hues erreegt
hien / hatt / si
huet erreegt
mir
hunn erreegt
dir
hutt erreegt
si
hunn erreegt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erreegt
du
has erreegt
hien / hatt / si
hat erreegt
mir
haten erreegt
dir
hat erreegt
si
haten erreegt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erreegen
du
géifs / géings erreegen
hien / hatt / si
géif / géing erreegen
mir
géifen / géingen erreegen
dir
géift / géingt erreegen
si
géifen / géingen erreegen
Conditionnel · Passé
ech
hätt erreegt
du
häss erreegt
hien / hatt / si
hätt erreegt
mir
hätten erreegt
dir
hätt erreegt
si
hätten erreegt
Imperativ · Present
du
erreeg!
dir
erreegt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →