erreegen

Lëtzebuergesch
English
to arouse; to engender; to cause
Français
exciter; susciter; éveiller
Deutsch
erregen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erreegt

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • erreeg
  • erreegen
  • erreegs
  • erreegt

Conjugaison

Infinitif
erreegen
Participe passé
erreegt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
erreegen
du
erreegs
hien / hatt / si
erreegt
mir
erreegen
dir
erreegt
si
erreegen
Indicatif · Passé composé
ech
hunn erreegt
du
hues erreegt
hien / hatt / si
huet erreegt
mir
hunn erreegt
dir
hutt erreegt
si
hunn erreegt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat erreegt
du
has erreegt
hien / hatt / si
hat erreegt
mir
haten erreegt
dir
hat erreegt
si
haten erreegt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing erreegen
du
géifs / géings erreegen
hien / hatt / si
géif / géing erreegen
mir
géifen / géingen erreegen
dir
géift / géingt erreegen
si
géifen / géingen erreegen
Conditionnel · Passé
ech
hätt erreegt
du
häss erreegt
hien / hatt / si
hätt erreegt
mir
hätten erreegt
dir
hätt erreegt
si
hätten erreegt
Impératif · Présent
du
erreeg!
dir
erreegt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →