geheien

Lëtzebuergesch

English: to throw; to throw away; to upset; to go to a lot of trouble
Français: lancer; jeter sur; jeter; peiner; se donner du mal
Deutsch: werfen; bewerfen mit; bedrücken; sich plagen

Type: VRB
Synonym: sech ploen; werfen
Auxiliary: hunn
Participe passé: geheit; gehäit

Aussprooch (IPA)

[ɡəhˈɑɪən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: werfen (schleudern)
Français: jeter; lancer
English: to throw (to fling)
Português: atirar; lançar
Nederlands: (weg)gooien; werpen

Synonymer

werfen

Bedeitung 2

Deutsch: bewerfen mit (eine Person, ein Tier)
Français: lancer sur; jeter sur (une personne, un animal)
English: to throw at (a person, an animal)
Português: atirar a; lançar contra (uma pessoa, um animal)
Nederlands: gooien naar (een persoon, een dier)

Bedeitung 3

Deutsch: werfen (wegwerfen, von sich werfen)
Français: jeter (se défaire de)
English: to throw away
Português: deitar; atirar (desfazer-se de)
Nederlands: gooien

Synonymer

werfen

Bedeitung 4

Deutsch: betrüben; bedrücken
Français: peiner (blesser moralement)
English: to throw; to upset
Português: afligir; contristar
Nederlands: verdriet doen; bedroeven

Bedeitung 5

Deutsch: sich plagen
Français: s'esquinter; se donner du mal
English: to go to a lot of trouble
Português: esfalfar-se; esforçar-se
Nederlands: zich aftobben

Synonymer

sech ploen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

gehäis
gehäit
gehäitem
gehäiten
gehäiter
gehei
geheie mat
geheien
geheis
geheit
geheitem
geheiten
geheiter
sech geheien

Beispillsätz

gehei de Ball esou wäit s de kanns!
Bedeitung 1: jeter; lancer
dat schlecht Wieder huet eis Pläng op d'Kopp gehäit
ëmgangssproochlech
Bedeitung 1: jeter; lancer
meng Schwëster huet mech mat Schnéiklatze gehäit , mee et gouf mech net
Bedeitung 2: lancer sur; jeter sur
et geheit ee kee Glas an d'Dreckskëscht!
Bedeitung 3: jeter
den Déif huet der Fra d'Sue geklaut an hir Posch an eng Heck gehäit
Bedeitung 3: jeter
ech hunn d'Bengele bei d'Tromm gehäit !
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: jeter
du kanns d'Leit net all an een Dëppe geheien !
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: jeter
déi Äntwert huet mech gehäit
Bedeitung 4: peiner
et gehäit mech, datt meng fréier Aarbechtskolleegin mer net méi Moie seet!
Bedeitung 4: peiner
wat hu mir eis scho fir eise Bouf gehäit !
Bedeitung 5: s'esquinter; se donner du mal

Konjugatioun

Infinitiv: geheien
Partizip: geheit / gehäit
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: geheien (mech)
du: geheis / gehäis (dech)
hien / hatt / si: geheit / gehäit (sech)
mir: geheien (eis)
dir: geheit (iech)
si: geheien (sech)

Indikativ · Passé composé

ech: hunn (mech) geheit / gehäit
du: hues (dech) geheit / gehäit
hien / hatt / si: huet (sech) geheit / gehäit
mir: hunn (eis) geheit / gehäit
dir: hutt (iech) geheit / gehäit
si: hunn (sech) geheit / gehäit

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat (mech) geheit / gehäit
du: has (dech) geheit / gehäit
hien / hatt / si: hat (sech) geheit / gehäit
mir: haten (eis) geheit / gehäit
dir: hat (iech) geheit / gehäit
si: haten (sech) geheit / gehäit

Conditionnel · Present

ech: géif / géing (mech) geheien
du: géifs / géings (dech) geheien
hien / hatt / si: géif / géing (sech) geheien
mir: géifen / géingen (eis) geheien
dir: géift / géingt (iech) geheien
si: géifen / géingen (sech) geheien

Conditionnel · Passé

ech: hätt (mech) geheit / gehäit
du: häss (dech) geheit / gehäit
hien / hatt / si: hätt (sech) geheit / gehäit
mir: hätten (eis) geheit / gehäit
dir: hätt (iech) geheit / gehäit
si: hätten (sech) geheit / gehäit

Imperativ · Present

du: gehei (dech)!
dir: geheit (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →