gleewen

Lëtzebuergesch
English
to believe; to believe in
Français
croire; croire à
Deutsch
glauben; glauben an
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gegleeft

Aussprooch (IPA)

[ɡlˈeːvən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
glauben (für wahr halten)
Français
croire (tenir pour vrai)
English
to believe (to accept as true)
Português
crer em (tomar por verdadeiro)
Nederlands
geloven (voor waar aannemen)

Bedeitung 2

Deutsch
glauben (Glauben schenken)
Français
croire (se fier aux dires de)
English
to believe (to give credence to)
Português
acreditar em (dar crédito a)
Nederlands
geloven (geloof hechten aan de woorden van)

Bedeitung 3

Deutsch
glauben an
Français
croire en; croire à (avoir foi en (l'existence de))
English
to believe in
Português
crer em (ter fé em)
Nederlands
geloven in

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gegleeft
  • gegleeftem
  • gegleeften
  • gegleefter
  • gleef
  • gleefs
  • gleeft
  • gleewen
  • gleewen un

Beispillsätz

  1. ech kann deng Geschicht einfach net gleewen

    Bedeitung 1: croire

  2. wann s de et net wëlls gleewen , da muss de kucke goen!

    Bedeitung 1: croire

  3. ech gleewen dir alles!

    Bedeitung 1: croire

  4. dat gleefs de dach selwer net!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: croire

  5. de Riichter huet dem Ugeklote gegleeft

    Bedeitung 2: croire

  6. hie gleeft un eiser Här

    Bedeitung 3: croire en; croire à

  7. ech gleewen net méi un d'Guttheet vun de Leit

    Bedeitung 3: croire en; croire à

  8. du gleefs och nach un de Kleeschen!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: croire en; croire à

  9. mir hunn alleguer missen dru gleewen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: croire en; croire à

  10. enges Daags musse mer all dru gleewen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: croire en; croire à

Konjugatioun

Infinitiv
gleewen
Partizip
gegleeft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
gleewen
du
gleefs
hien / hatt / si
gleeft
mir
gleewen
dir
gleeft
si
gleewen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gegleeft
du
hues gegleeft
hien / hatt / si
huet gegleeft
mir
hu gegleeft
dir
hutt gegleeft
si
hu gegleeft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gegleeft
du
has gegleeft
hien / hatt / si
hat gegleeft
mir
hate gegleeft
dir
hat gegleeft
si
hate gegleeft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing gleewen
du
géifs / géings gleewen
hien / hatt / si
géif / géing gleewen
mir
géifen / géinge gleewen
dir
géift / géingt gleewen
si
géifen / géinge gleewen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gegleeft
du
häss gegleeft
hien / hatt / si
hätt gegleeft
mir
hätte gegleeft
dir
hätt gegleeft
si
hätte gegleeft
Imperativ · Present
du
gleef!
dir
gleeft!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →