gonnen

Lëtzebuergesch
English
to treat oneself to something; to not begrudge
Français
s'offrir quelque chose; être content de
Deutsch
sich etwas gönnen; gönnen
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gegonnt

Pronúncia (AFI)

[ɡˈonən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gegonnt
  • gegonntem
  • gegonnten
  • gegonnter
  • gonn
  • gonnen
  • gonns
  • gonnt

Conjugação verbal

Infinitivo
gonnen
Particípio passado
gegonnt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
gonnen
du
gonns
hien / hatt / si
gonnt
mir
gonnen
dir
gonnt
si
gonnen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gegonnt
du
hues gegonnt
hien / hatt / si
huet gegonnt
mir
hu gegonnt
dir
hutt gegonnt
si
hu gegonnt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gegonnt
du
has gegonnt
hien / hatt / si
hat gegonnt
mir
hate gegonnt
dir
hat gegonnt
si
hate gegonnt
Condicional · Presente
ech
géif / géing gonnen
du
géifs / géings gonnen
hien / hatt / si
géif / géing gonnen
mir
géifen / géinge gonnen
dir
géift / géingt gonnen
si
géifen / géinge gonnen
Condicional · Passado
ech
hätt gegonnt
du
häss gegonnt
hien / hatt / si
hätt gegonnt
mir
hätte gegonnt
dir
hätt gegonnt
si
hätte gegonnt
Imperativo · Presente
du
gonn!
dir
gonnt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→