knouteren

Lëtzebuergesch
English
to mutter; to grumble
Français
grommeler; râler
Deutsch
knurren; nörgeln
Type
VRB
Synonym
grommelen; knadderen; räsonéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
geknoutert

Aussprooch (IPA)

[knˈəʊtəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
knurren (undeutlich aussprechen)
Français
marmotter; grommeler
English
to mumble; to mutter
Português
resmungar; rosnar
Nederlands
mompelen; brommen (onduidelijk spreken)

Synonymer

grommelen · knadderen

Bedeitung 2

Deutsch
nörgeln
Français
grogner; râler
English
to grumble
Português
resmungar; rezingar
Nederlands
mopperen

Synonymer

grommelen · knadderen · räsonéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geknoutert
  • geknoutertem
  • geknouterten
  • geknouterter
  • knouter
  • knouteren
  • knouters
  • knoutert

Beispillsätz

  1. hues du verstanen, wat hie geknoutert huet ?

    Bedeitung 1: marmotter; grommeler

  2. hie knoutert vu mueres bis owes

    Bedeitung 2: grogner; râler

Konjugatioun

Infinitiv
knouteren
Partizip
geknoutert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
knouteren
du
knouters
hien / hatt / si
knoutert
mir
knouteren
dir
knoutert
si
knouteren
Indikativ · Passé composé
ech
hu geknoutert
du
hues geknoutert
hien / hatt / si
huet geknoutert
mir
hu geknoutert
dir
hutt geknoutert
si
hu geknoutert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geknoutert
du
has geknoutert
hien / hatt / si
hat geknoutert
mir
hate geknoutert
dir
hat geknoutert
si
hate geknoutert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing knouteren
du
géifs / géings knouteren
hien / hatt / si
géif / géing knouteren
mir
géifen / géinge knouteren
dir
géift / géingt knouteren
si
géifen / géinge knouteren
Conditionnel · Passé
ech
hätt geknoutert
du
häss geknoutert
hien / hatt / si
hätt geknoutert
mir
hätte geknoutert
dir
hätt geknoutert
si
hätte geknoutert
Imperativ · Present
du
knouter!
dir
knoutert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →