LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to mandate
- Français
- mandater
- Deutsch
- beauftragen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- mandatéiert
mandatéieren
Aussprache (IPA)
[mɑ̃ːdaːtˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- bevollmächtigen; beauftragen
- Français
- mandater (déléguer)
- English
- to appoint; to mandate
- Português
- mandatar (delegar)
- Nederlands
- volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- mandatéier
- mandatéieren
- mandatéiers
- mandatéiert
- mandatéiertem
- mandatéierten
- mandatéierter
Anwendungsbeispiele
hie gouf fir d'Gestioun vum Geschäft mandatéiert
Bedeutung: bevollmächtigen; beauftragen
e mandatéierte Spriecher vun der Gewerkschaft huet e Streik ugekënnegt
Bedeutung: bevollmächtigen; beauftragen
Konjugation
- Infinitiv
- mandatéieren
- Partizip Perfekt
- mandatéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- mandatéieren
- du
- mandatéiers
- hien / hatt / si
- mandatéiert
- mir
- mandatéieren
- dir
- mandatéiert
- si
- mandatéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu mandatéiert
- du
- hues mandatéiert
- hien / hatt / si
- huet mandatéiert
- mir
- hu mandatéiert
- dir
- hutt mandatéiert
- si
- hu mandatéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat mandatéiert
- du
- has mandatéiert
- hien / hatt / si
- hat mandatéiert
- mir
- hate mandatéiert
- dir
- hat mandatéiert
- si
- hate mandatéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing mandatéieren
- du
- géifs / géings mandatéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing mandatéieren
- mir
- géifen / géinge mandatéieren
- dir
- géift / géingt mandatéieren
- si
- géifen / géinge mandatéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt mandatéiert
- du
- häss mandatéiert
- hien / hatt / si
- hätt mandatéiert
- mir
- hätte mandatéiert
- dir
- hätt mandatéiert
- si
- hätte mandatéiert
Imperativ · Präsens
- du
- mandatéier!
- dir
- mandatéiert!