mandatéieren

Lëtzebuergesch
English
to mandate
Français
mandater
Deutsch
beauftragen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
mandatéiert

Prononciation (API)

[mɑ̃ːdaːtˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
bevollmächtigen; beauftragen
Français
mandater (déléguer)
English
to appoint; to mandate
Português
mandatar (delegar)
Nederlands
volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • mandatéier
  • mandatéieren
  • mandatéiers
  • mandatéiert
  • mandatéiertem
  • mandatéierten
  • mandatéierter

Exemples d’utilisation

  1. hie gouf fir d'Gestioun vum Geschäft mandatéiert

    Sens: mandater

  2. e mandatéierte Spriecher vun der Gewerkschaft huet e Streik ugekënnegt

    Sens: mandater

Conjugaison

Infinitif
mandatéieren
Participe passé
mandatéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
mandatéieren
du
mandatéiers
hien / hatt / si
mandatéiert
mir
mandatéieren
dir
mandatéiert
si
mandatéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu mandatéiert
du
hues mandatéiert
hien / hatt / si
huet mandatéiert
mir
hu mandatéiert
dir
hutt mandatéiert
si
hu mandatéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat mandatéiert
du
has mandatéiert
hien / hatt / si
hat mandatéiert
mir
hate mandatéiert
dir
hat mandatéiert
si
hate mandatéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing mandatéieren
du
géifs / géings mandatéieren
hien / hatt / si
géif / géing mandatéieren
mir
géifen / géinge mandatéieren
dir
géift / géingt mandatéieren
si
géifen / géinge mandatéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mandatéiert
du
häss mandatéiert
hien / hatt / si
hätt mandatéiert
mir
hätte mandatéiert
dir
hätt mandatéiert
si
hätte mandatéiert
Impératif · Présent
du
mandatéier!
dir
mandatéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →