LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to mandate
- Français
- mandater
- Deutsch
- beauftragen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- mandatéiert
mandatéieren
Aussprooch (IPA)
[mɑ̃ːdaːtˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- bevollmächtigen; beauftragen
- Français
- mandater (déléguer)
- English
- to appoint; to mandate
- Português
- mandatar (delegar)
- Nederlands
- volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- mandatéier
- mandatéieren
- mandatéiers
- mandatéiert
- mandatéiertem
- mandatéierten
- mandatéierter
Beispillsätz
hie gouf fir d'Gestioun vum Geschäft mandatéiert
Bedeitung: mandater
e mandatéierte Spriecher vun der Gewerkschaft huet e Streik ugekënnegt
Bedeitung: mandater
Konjugatioun
- Infinitiv
- mandatéieren
- Partizip
- mandatéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- mandatéieren
- du
- mandatéiers
- hien / hatt / si
- mandatéiert
- mir
- mandatéieren
- dir
- mandatéiert
- si
- mandatéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu mandatéiert
- du
- hues mandatéiert
- hien / hatt / si
- huet mandatéiert
- mir
- hu mandatéiert
- dir
- hutt mandatéiert
- si
- hu mandatéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat mandatéiert
- du
- has mandatéiert
- hien / hatt / si
- hat mandatéiert
- mir
- hate mandatéiert
- dir
- hat mandatéiert
- si
- hate mandatéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing mandatéieren
- du
- géifs / géings mandatéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing mandatéieren
- mir
- géifen / géinge mandatéieren
- dir
- géift / géingt mandatéieren
- si
- géifen / géinge mandatéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt mandatéiert
- du
- häss mandatéiert
- hien / hatt / si
- hätt mandatéiert
- mir
- hätte mandatéiert
- dir
- hätt mandatéiert
- si
- hätte mandatéiert
Imperativ · Present
- du
- mandatéier!
- dir
- mandatéiert!