mandatéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to mandate
- Français
- mandater
- Deutsch
- beauftragen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- mandatéiert
Pronunciation (IPA)
[mɑ̃ːdaːtˈɜɪəʀən]
Meanings and translations
Meaning 1
- Deutsch
- bevollmächtigen; beauftragen
- Français
- mandater (déléguer)
- English
- to appoint; to mandate
- Português
- mandatar (delegar)
- Nederlands
- volmacht geven (aan); machtiging verlenen (aan)
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- mandatéier
- mandatéieren
- mandatéiers
- mandatéiert
- mandatéiertem
- mandatéierten
- mandatéierter
Example sentences
hie gouf fir d'Gestioun vum Geschäft mandatéiert
Meaning: to appoint; to mandate
e mandatéierte Spriecher vun der Gewerkschaft huet e Streik ugekënnegt
Meaning: to appoint; to mandate
Verb conjugation
- Infinitive
- mandatéieren
- Past participle
- mandatéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- mandatéieren
- du
- mandatéiers
- hien / hatt / si
- mandatéiert
- mir
- mandatéieren
- dir
- mandatéiert
- si
- mandatéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hu mandatéiert
- du
- hues mandatéiert
- hien / hatt / si
- huet mandatéiert
- mir
- hu mandatéiert
- dir
- hutt mandatéiert
- si
- hu mandatéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat mandatéiert
- du
- has mandatéiert
- hien / hatt / si
- hat mandatéiert
- mir
- hate mandatéiert
- dir
- hat mandatéiert
- si
- hate mandatéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing mandatéieren
- du
- géifs / géings mandatéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing mandatéieren
- mir
- géifen / géinge mandatéieren
- dir
- géift / géingt mandatéieren
- si
- géifen / géinge mandatéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt mandatéiert
- du
- häss mandatéiert
- hien / hatt / si
- hätt mandatéiert
- mir
- hätte mandatéiert
- dir
- hätt mandatéiert
- si
- hätte mandatéiert
Imperative · Present
- du
- mandatéier!
- dir
- mandatéiert!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →