marschéieren

Lëtzebuergesch
English
to march; to parade
Français
marcher; défiler
Deutsch
marschieren
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
marschéiert

Aussprooch (IPA)

[mˈɑʀʃɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
marschieren (zügig gehen)
Français
marcher (d'un pas ferme)
English
to march (to walk quickly)
Português
marchar; caminhar (com passo firme)
Nederlands
marcheren (stevig doorwandelen)

Bedeitung 2

Deutsch
marschieren (in Reih und Glied)
Français
marcher en formation; défiler
English
to march; to parade
Português
marchar em formação; desfilar
Nederlands
marcheren (in groepsverband en in de pas)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • marschéier
  • marschéieren
  • marschéiers
  • marschéiert

Beispillsätz

  1. mir sinn haut fënnef Stonne laang marschéiert

    Bedeitung 1: marcher

  2. d'Pompjeeë sinn hanner hirem Fändel marschéiert

    Bedeitung 2: marcher en formation; défiler

Konjugatioun

Infinitiv
marschéieren
Partizip
marschéiert
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
marschéieren
du
marschéiers
hien / hatt / si
marschéiert
mir
marschéieren
dir
marschéiert
si
marschéieren
Indikativ · Passé composé
ech
si marschéiert
du
bass marschéiert
hien / hatt / si
ass marschéiert
mir
si marschéiert
dir
sidd marschéiert
si
si marschéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war marschéiert
du
waars marschéiert
hien / hatt / si
war marschéiert
mir
ware marschéiert
dir
waart marschéiert
si
ware marschéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing marschéieren
du
géifs / géings marschéieren
hien / hatt / si
géif / géing marschéieren
mir
géifen / géinge marschéieren
dir
géift / géingt marschéieren
si
géifen / géinge marschéieren
Conditionnel · Passé
ech
wier marschéiert
du
wiers marschéiert
hien / hatt / si
wier marschéiert
mir
wiere marschéiert
dir
wiert marschéiert
si
wiere marschéiert
Imperativ · Present
du
marschéier!
dir
marschéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →