opkommen

Lëtzebuergesch
English
to manage to get up; to come up; to be responsible for; to come down on
Français
réussir à se lever; se former; payer pour; atterrir (brutalement)
Deutsch
aufstehen können; aufkommen; aufkommen für; aufschlagen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
opkomm

Aussprooch (IPA)

[ˈopkomən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufstehen können
Français
réussir à se mettre debout; réussir à se lever
English
to manage to get up
Português
conseguir pôr-se de pé; conseguir levantar-se
Nederlands
kunnen opstaan; overeind komen

Bedeitung 2

Deutsch
aufkommen (entstehen, sich bilden)
Français
naître; surgir; se former
English
to arise; to develop; to come up
Português
nascer; surgir; formar-se
Nederlands
opkomen; zich ontwikkelen; ontkiemen

Bedeitung 3

Deutsch
aufkommen für (haften für)
Français
prendre en charge; payer pour
English
to make a payout; to pay for; to be responsible for
Português
pagar; responder por
Nederlands
opkomen voor; borg staan voor

Bedeitung 4

Deutsch
aufschlagen (hart auftreffen)
Français
se cogner (par terre); atterrir (brutalement)
English
to land on; to come down on (a part of one's body)
Português
bater (no chão); aterrar (abruptamente)
Nederlands
zich hard stoten (hard terechtkomen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opkéim
  • opkéimen
  • opkéims
  • opkéimt
  • opkënns
  • opkënnt
  • opkomm
  • opkomme fir
  • opkommen
  • opkommt
  • opkoum
  • opkoumen
  • opkoums
  • opkoumt
  • opzekommen

Beispillsätz

  1. hëllef mer aus der Fotell, eleng kommen ech net op !

    Bedeitung 1: réussir à se mettre debout; réussir à se lever

  2. wann ech owes eraus war, kommen ech mueres schlecht (aus dem Bett) op

    Bedeitung 1: réussir à se mettre debout; réussir à se lever

  3. deen Owend ass einfach kee Gespréich opkomm

    Bedeitung 2: naître; surgir; se former

  4. esou schlecht Gewunnechten däerf een net opkomme loossen!

    Bedeitung 2: naître; surgir; se former

  5. géint der Owend ass e schaarfe Wand opkomm

    Bedeitung 2: naître; surgir; se former

  6. de Gäertner léisst keen Onkraut am Virgäertchen opkommen

    Bedeitung 2: naître; surgir; se former

  7. d'Assurance ass fir de Schued opkomm

    Bedeitung 3: prendre en charge; payer pour

  8. mir kommen net méi fir deng Dommheeten op !

    Bedeitung 3: prendre en charge; payer pour

  9. wéi ech vun der Mauer gespronge sinn, sinn ech mam Knéi opkomm

    Bedeitung 4: se cogner (par terre); atterrir (brutalement)

Konjugatioun

Infinitiv
opkommen
Partizip
opkomm
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
kommen op
du
kënns op
hien / hatt / si
kënnt op
mir
kommen op
dir
kommt op
si
kommen op
Indikativ · Imparfait
ech
koum op
du
koums op
hien / hatt / si
koum op
mir
koumen op
dir
koumt op
si
koumen op
Indikativ · Passé composé
ech
sinn opkomm
du
bass opkomm
hien / hatt / si
ass opkomm
mir
sinn opkomm
dir
sidd opkomm
si
sinn opkomm
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war opkomm
du
waars opkomm
hien / hatt / si
war opkomm
mir
waren opkomm
dir
waart opkomm
si
waren opkomm
Conditionnel · presentSimple
ech
kéim op
du
kéims op
hien / hatt / si
kéim op
mir
kéimen op
dir
kéimt op
si
kéimen op
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opkommen
du
géifs / géings opkommen
hien / hatt / si
géif / géing opkommen
mir
géifen / géingen opkommen
dir
géift / géingt opkommen
si
géifen / géingen opkommen
Conditionnel · Passé
ech
wier opkomm
du
wiers opkomm
hien / hatt / si
wier opkomm
mir
wieren opkomm
dir
wiert opkomm
si
wieren opkomm

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →