opstachelen

Lëtzebuergesch
English
Français
inciter (à)
Deutsch
anstacheln
Type
VRB
Synonym
ustiwwelen; stëppelen; ustachelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgestachelt

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
anstacheln
Français
inciter (à) (pousser (à))
English
to incite (to); to instigate (to)
Português
incitar (a); instigar (a)
Nederlands
aansporen; aanzetten (tot iets)

Synonymer

stëppelen · ustachelen · ustiwwelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgestachelt
  • opgestacheltem
  • opgestachelten
  • opgestachelter
  • opstachelen
  • opstachels
  • opstachelt
  • opzestachelen

Beispillsätz

  1. d'Schülerin huet hir Bänknopesch opgestachelt , fir mam Schwamp op de Schoulmeeschter ze schéissen

    Bedeitung: inciter (à)

Konjugatioun

Infinitiv
opstachelen
Partizip
opgestachelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
stachelen op
du
stachels op
hien / hatt / si
stachelt op
mir
stachelen op
dir
stachelt op
si
stachelen op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opgestachelt
du
hues opgestachelt
hien / hatt / si
huet opgestachelt
mir
hunn opgestachelt
dir
hutt opgestachelt
si
hunn opgestachelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opgestachelt
du
has opgestachelt
hien / hatt / si
hat opgestachelt
mir
haten opgestachelt
dir
hat opgestachelt
si
haten opgestachelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opstachelen
du
géifs / géings opstachelen
hien / hatt / si
géif / géing opstachelen
mir
géifen / géingen opstachelen
dir
géift / géingt opstachelen
si
géifen / géingen opstachelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgestachelt
du
häss opgestachelt
hien / hatt / si
hätt opgestachelt
mir
hätten opgestachelt
dir
hätt opgestachelt
si
hätten opgestachelt
Imperativ · Present
du
stachel op!
dir
stachelt op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →