opstachelen

Lëtzebuergesch

English
Français: inciter (à)
Deutsch: anstacheln

Woordsoort: VRB
Synoniem: ustiwwelen; stëppelen; ustachelen
Hulpwerkwoord: hunn
Voltooid deelwoord: opgestachelt

Betekenissen en vertalingen

Betekenis 1

Deutsch: anstacheln
Français: inciter (à) (pousser (à))
English: to incite (to); to instigate (to)
Português: incitar (a); instigar (a)
Nederlands: aansporen; aanzetten (tot iets)

Synoniemen

stëppelen · ustachelen · ustiwwelen

Gebruiksnotities

Spellingvarianten

Alleen door de bron gecontroleerde varianten worden voorgesteld.

opgestachelt
opgestacheltem
opgestachelten
opgestachelter
opstachelen
opstachels
opstachelt
opzestachelen

Voorbeeldzinnen

d'Schülerin huet hir Bänknopesch opgestachelt , fir mam Schwamp op de Schoulmeeschter ze schéissen
Betekenis: aansporen; aanzetten

Werkwoordvervoeging

Infinitief: opstachelen
Voltooid deelwoord: opgestachelt
Hulpwerkwoord: hunn

Aantonende wijs · Tegenwoordige tijd

ech: stachelen op
du: stachels op
hien / hatt / si: stachelt op
mir: stachelen op
dir: stachelt op
si: stachelen op

Aantonende wijs · Voltooid tegenwoordige tijd

ech: hunn opgestachelt
du: hues opgestachelt
hien / hatt / si: huet opgestachelt
mir: hunn opgestachelt
dir: hutt opgestachelt
si: hunn opgestachelt

Aantonende wijs · Voltooid verleden tijd

ech: hat opgestachelt
du: has opgestachelt
hien / hatt / si: hat opgestachelt
mir: haten opgestachelt
dir: hat opgestachelt
si: haten opgestachelt

Voorwaardelijke wijs · Tegenwoordige tijd

ech: géif / géing opstachelen
du: géifs / géings opstachelen
hien / hatt / si: géif / géing opstachelen
mir: géifen / géingen opstachelen
dir: géift / géingt opstachelen
si: géifen / géingen opstachelen

Voorwaardelijke wijs · Verleden tijd

ech: hätt opgestachelt
du: häss opgestachelt
hien / hatt / si: hätt opgestachelt
mir: hätten opgestachelt
dir: hätt opgestachelt
si: hätten opgestachelt

Gebiedende wijs · Tegenwoordige tijd

du: stachel op!
dir: stachelt op!

Bron: ZLS / LOD · juli 2026 · CC0