organiséieren

Lëtzebuergesch
English
to organize; to organize themselves
Français
organiser; procurer à; s'unir
Deutsch
organisieren; sich organisieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
organiséiert

Aussprooch (IPA)

[ɔʀɡaːnizˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
organisieren (vorbereiten, veranstalten)
Français
organiser (préparer, mettre sur pied)
English
to organize (to prepare)
Português
organizar (preparar, realizar)
Nederlands
organiseren (houden)

Bedeitung 2

Deutsch
organisieren (strukturieren, gestalten)
Français
organiser (structurer, coordonner)
English
to organize (to structure)
Português
organizar (estruturar, coordenar)
Nederlands
organiseren (structureren)

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
organisieren (beschaffen)
Français
procurer à
English
to organize (to arrange for)
Português
arranjar (a) (conseguir obter (para))
Nederlands
organiseren; regelen (versieren; zorgen voor)

Bedeitung 4

Deutsch
sich organisieren (sich zusammenschließen)
Français
s'organiser; s'unir
English
to organize themselves (to form themselves into a group)
Português
organizar-se; unir-se
Nederlands
zich organiseren; zich aaneensluiten

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • organiséier
  • organiséieren
  • organiséiers
  • organiséiert
  • organiséiertem
  • organiséierten
  • organiséierter
  • sech organiséieren

Beispillsätz

  1. d'Gemeng organiséiert all Joer eng grouss Botzaktioun

    Bedeitung 1: organiser

  2. Dir musst Äre Betrib besser organiséieren !

    Bedeitung 2: organiser

  3. hien hat nach ëmmer Problemer, fir sech ze organiséieren !

    Bedeitung 2: organiser

  4. fir ze plënneren huet eng Kolleegin eis eng Camionnette organiséiert

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: procurer à

  5. ech hu mer bei eisem Noper en hallwe Sak Zement organiséiert

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: procurer à

  6. d'Beienziichter hunn sech genossenschaftlech organiséiert

    Bedeitung 4: s'organiser; s'unir

  7. du muss dech organiséieren !

    Bedeitung 4: s'organiser; s'unir

Konjugatioun

Infinitiv
organiséieren
Partizip
organiséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
organiséieren (mech)
du
organiséiers (dech)
hien / hatt / si
organiséiert (sech)
mir
organiséieren (eis)
dir
organiséiert (iech)
si
organiséieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) organiséiert
du
hues (dech) organiséiert
hien / hatt / si
huet (sech) organiséiert
mir
hunn (eis) organiséiert
dir
hutt (iech) organiséiert
si
hunn (sech) organiséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) organiséiert
du
has (dech) organiséiert
hien / hatt / si
hat (sech) organiséiert
mir
haten (eis) organiséiert
dir
hat (iech) organiséiert
si
haten (sech) organiséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) organiséieren
du
géifs / géings (dech) organiséieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) organiséieren
mir
géifen / géingen (eis) organiséieren
dir
géift / géingt (iech) organiséieren
si
géifen / géingen (sech) organiséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) organiséiert
du
häss (dech) organiséiert
hien / hatt / si
hätt (sech) organiséiert
mir
hätten (eis) organiséiert
dir
hätt (iech) organiséiert
si
hätten (sech) organiséiert
Imperativ · Present
du
organiséier (dech)!
dir
organiséiert (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →