reagéieren

Lëtzebuergesch
English
to react (to); to react
Français
réagir (à); réagir
Deutsch
reagieren (auf); reagieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
reagéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀeɑʒˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
reagieren (auf) (antworten (auf), kontern)
Français
réagir (à) (répondre (à))
English
to react (to) (to respond (to))
Português
reagir (a) (responder (a))
Nederlands
reageren (op) (antwoorden (op))

Bedeitung 2

Deutsch
reagieren (auf einen Reiz, auf einen Auslöser)
Français
réagir (à un stimulus, un déclencheur)
English
to respond; to react (to a stimulus, to a trigger)
Português
reagir (a um estímulo)
Nederlands
reageren (op een stimulans)

Bedeitung 3

Deutsch
reagieren (eine chemische Reaktion eingehen)
Français
réagir (entrer en réaction)
English
to react (chemically)
Português
reagir (entrar em reação)
Nederlands
reageren (een chemische reactie veroorzaken)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • reagéier
  • reagéieren
  • reagéiers
  • reagéiert

Beispillsätz

  1. hien huet net op mäi Bréif reagéiert

    Bedeitung 1: réagir (à)

  2. verschidde Patiente reagéieren anescht op dat selwecht Medikament

    Bedeitung 2: réagir

  3. wéi d'Ambulanz op d'Plaz koum, huet de Verongléckte schonn net méi reagéiert

    Bedeitung 2: réagir

  4. d'Alarmanlag reagéiert bei där klengster Beweegung

    Bedeitung 2: réagir

  5. Sauerstoff reagéiert mat verschiddenen aneren Elementer

    Bedeitung 3: réagir

Konjugatioun

Infinitiv
reagéieren
Partizip
reagéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
reagéieren
du
reagéiers
hien / hatt / si
reagéiert
mir
reagéieren
dir
reagéiert
si
reagéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu reagéiert
du
hues reagéiert
hien / hatt / si
huet reagéiert
mir
hu reagéiert
dir
hutt reagéiert
si
hu reagéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat reagéiert
du
has reagéiert
hien / hatt / si
hat reagéiert
mir
hate reagéiert
dir
hat reagéiert
si
hate reagéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing reagéieren
du
géifs / géings reagéieren
hien / hatt / si
géif / géing reagéieren
mir
géifen / géinge reagéieren
dir
géift / géingt reagéieren
si
géifen / géinge reagéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt reagéiert
du
häss reagéiert
hien / hatt / si
hätt reagéiert
mir
hätte reagéiert
dir
hätt reagéiert
si
hätte reagéiert
Imperativ · Present
du
reagéier!
dir
reagéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →