schréien

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschréit

Aussprache (IPA)

[ʃʀˈɜɪən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • geschréit
  • schréi
  • schréien
  • schréis
  • schréit

Konjugation

Infinitiv
schréien
Partizip Perfekt
geschréit
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
schréien
du
schréis
hien / hatt / si
schréit
mir
schréien
dir
schréit
si
schréien
Indikativ · Perfekt
ech
hu geschréit
du
hues geschréit
hien / hatt / si
huet geschréit
mir
hu geschréit
dir
hutt geschréit
si
hu geschréit
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat geschréit
du
has geschréit
hien / hatt / si
hat geschréit
mir
hate geschréit
dir
hat geschréit
si
hate geschréit
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing schréien
du
géifs / géings schréien
hien / hatt / si
géif / géing schréien
mir
géifen / géinge schréien
dir
géift / géingt schréien
si
géifen / géinge schréien
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt geschréit
du
häss geschréit
hien / hatt / si
hätt geschréit
mir
hätte geschréit
dir
hätt geschréit
si
hätte geschréit
Imperativ · Präsens
du
schréi!
dir
schréit!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →