LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geschréit
schréien
Aussprooch (IPA)
[ʃʀˈɜɪən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- geschréit
- schréi
- schréien
- schréis
- schréit
Konjugatioun
- Infinitiv
- schréien
- Partizip
- geschréit
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- schréien
- du
- schréis
- hien / hatt / si
- schréit
- mir
- schréien
- dir
- schréit
- si
- schréien
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geschréit
- du
- hues geschréit
- hien / hatt / si
- huet geschréit
- mir
- hu geschréit
- dir
- hutt geschréit
- si
- hu geschréit
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geschréit
- du
- has geschréit
- hien / hatt / si
- hat geschréit
- mir
- hate geschréit
- dir
- hat geschréit
- si
- hate geschréit
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing schréien
- du
- géifs / géings schréien
- hien / hatt / si
- géif / géing schréien
- mir
- géifen / géinge schréien
- dir
- géift / géingt schréien
- si
- géifen / géinge schréien
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geschréit
- du
- häss geschréit
- hien / hatt / si
- hätt geschréit
- mir
- hätte geschréit
- dir
- hätt geschréit
- si
- hätte geschréit
Imperativ · Present
- du
- schréi!
- dir
- schréit!